งถาม“คุณไม่มีความเห็นบ้างหรือ?”“มี…แต่ไม่จำเป็นต้องใช้ข้อมูลในนั้น”ไคลน์ตอบคลุมเครือดวงตาอลิสซาเบธพลันส่องประกาย“แล้วคุณจะเลือกด้วยวิธีไหน?”ชายหนุ่มอมยิ้มพร้อมกับชี้ไปยังโซ่เงินรอบข้อมือซ้าย
“ผมจะทำนายหาความเหมาะสม โดยการเขียนประโยคทำนายให้เหมาะกับแต่ละคนใส่แผ่นกระดาษ ทำไปทีละคนจนกว่าจะได้รับคำตอบน่าพึงพอใจ”“…” อลิสซาเบธใบ้กินเธอตกอยู่ในภวังค์เงียบงันราวยี่สิบวินาที่“จริงด้วย ทั้งง่ายและเกิดประสิทธิภาพสูงสุด…ฉันลืมไปเลยว่าคุณคือ”อลิสซาเบธพลันชะงักคำพูดเนื่องจากถูกเมลิสซ่าหันกลับมาจ้องเขม็งเมื่อเห็นภาพพี่ชายกำลังกระซิบกระซาบกับเพื่อนสนิท เมลิสซ่าเริ่มขมวดคิ้วครุ่นคิดน้องสาว…เธอกำลังเข้าใจผิด!ไม่ใช่แบบนั้น! พวกเราแค่คุยเรื่องทั่วไปไคลน์รีบกระแอมหนึ่งหนพร้อมกันขยับไปอ่านรายละเอียดบนเอกสารสาวใช้…
ผ่านไปสักพัก มีสาวใช้ผ่านเกณฑ์ทั้งหมดสามคน ถูกเลือกเพื่อส่งมาทดสอบฝีมือในวันหลัง ค่าแรงรายสัปดาห์ของพวกหล่อนตั้งแต่ สี่ซูล แปดเพนนีไปจนถึง ห้าซูล สองเพนนีเบ็นสันไม่ได้ต่อรองค่าแรงสาวใช้ แต่มันเลือกต่อรองค่าธรรมเนียมกับสำนักงานจนกระทั่งการเจรจาบรรลุผล ทางครอบครัวโมเร็ตติต้องจ่ายค่าธรรมเนียมเทียบเท่าค่าแรงสาวใช้หนึ่งสัปดาห์ จากเดิมคือสองสัปดาห์ แต่แลกมากับการต้องจ่ายค่าเดินทาง หนึ่งซูลเพื่อให้สาวใช้ทั้งสามทดสอบฝีมือเมื่อทุกสิ่งลงตัว อลิสซาเบธโบกมืออำลาสามพี่น้องและแยกย้าย ส่วนคนอื่นขึ้นรถม้ากลับ
