ม่เคยเข้าไปในประตูยานิสเลยสักครั้ง ได้แต่นึกสงสัยว่ามีสถาปัตยกรรมแบบใดและต้องมีความพิเศษมากขนาดไหน จึงสามารถกักขังสมบัติวิเศษนานาชนิด พลังแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แถมบางชิ้นยังเต็มไปด้วยอันตรายและพลังวิญญาณล้นเหลือดังเช่นเถ้ากระดูกของพระแม่เซเลน่า…ขณะความคิดไคลน์กำลังเร่ร่อนเรื่อยเปือย ชายหนุ่มพลันได้ยินเสียงฝีเท้าใครบางคนดังเข้ามาใกล้ ความถี่ค่อนข้างสูง คล้ายกลับกำลังร้อนรนไคลน์รีบมองออกไปยังทางเดิน และได้พบนีลล์ในชุดคลุมดำยาวตัวโปรด มือขวากำลังถือหมวกสักหลาดสีเดียวกันชายชราหยุดยืนหน้าประตูห้องโดยไม่กล่าวสิ่งใดเป็นเวลานาน เพียงใช้สายตาพิจารณาไคลน์หัวจรดเท้า
“มิสเตอร์นีลล์ มีอะไรหรือ”ไคลน์ซักถามพลางยิ้มแห้ง ก่อนจะยกถ้วยกาแฟหอมกรุ่นขึ้นจิบนีลล์เพ่งพิจารณาเป็นหนสุดท้าย จากนั้นก็ถอนหายใจยาวสุดเสียง“เจ้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากหลักปฏิบัติของผู้ส่องความลับและดาลี่ย์…”“ต้องขอบคุณเทพธิดา และขอบคุณบทเรียนจากคุณด้วยมันมีค่ากับผมมาก”ไคลน์ตอบด้วยท่าทีจริงจังนีลล์เดินมาหยุดตรงหน้าชายหนุ่ม มันเลื่อนเก้าอี้ออกและนั่งลง สีหน้าเผยให้ถึงอารมณ์หดหู่“ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเมื่อยี่สิบปีก่อน…”ไคลน์เงียบงัน มันทราบดีว่า นีลล์มีอายุมากแล้ว ไม่ได้รับอนุญาตให้ดื่มโอสถเพิ่มเติม เพราะเสี่ยงแก่การคลุ้มคลั่ง ต่อให้ย่อยโอสถผู้ส่องความลับสมบูรณ์แล้วก็ตาม
ไม่ว่าจะพูดสิ่งใดออกไป ล้วนสามารถกระทบกระเทือนจิตใจชายชราผู้น
