นเงยศีรษะมองตรงไปด้านหน้าด้วยสายตาขุ่นมัว เงียบงันอยู่สักพักก่อนจะกล่าว“ทฤษฎีนี้สอดคล้องกับเศษชิ้นส่วนความทรงจำเก่าของผม…มันเพิ่งตื่นขึ้นเมื่อครู่”เพิ่งตื่นขึ้น?ไคลน์ฉุกคิดบางสิ่งได้ มันรีบหันไปบอก“มิสเตอร์อะซิก คุณอาจไม่ต้องเดินทางออกจากทิงเก็นเพื่อตามหาความทรงจำแล้ว บางที่ ความทรงจำสามารถฟืนฟูด้วยตัวเองเมื่อเวลาผ่านไป”“เพราะอะไร?” อะซิกหันมองอย่างฉงนไคลน์ยิ้ม“ความทรงจำของคุณยังไม่หายไปโดยสมบูรณ์ มันเพียงหลับใหลชั่วคราว หลักฐานพิสูจน์คือ ความทรงจำเก่าแก่เพิ่งกระตุกตื่นขึ้นเมื่อครู่ ยิ่งไปกว่านั้น คุณยังจำเหตุการณ์วันแรก
ของชีวิตใหม่ได้ใช่ไหม ขณะลืมตาตื่นขึ้นภายในกรุงเบ็คลันด์และตระหนักว่าตัวเองจำอะไรไม่ได้เลย”อะซิกพยักหน้า“ผมไม่มีทางลืมฝันร้ายในวันนั้น”ไคลน์เคาะไม้ค้ำในมือซ้ายกระแทกพื้นขณะอธิบายต่อ“ผมมองข้ามเรื่องพื้นฐานมาตลอด แต่หลังจากได้ยินคำอธิบายจากคุณ ทำให้เริ่มฉุกคิดบางสิ่งได้ ไม่แปลกไปหน่อยหรือ…คุณตื่นมาพร้อมเอกสารยืนยันตัวตนครบถ้วน แถมยังมีเงินมากพอสำหรับดำรงชีพได้อีกนาน การตื่นจากภาวะหลับใหลของคุณไม่ได้ทำให้คนรอบข้างรู้สึกประหลาดใจ…”“ทุกสิ่งรอบตัวได้กำหนดทิศทางการใช้ชีวิตของคุณไว้ล่วงหน้าแล้ว โดยแทบไม่ต้องดิ้นรนกระเสือกกระสนมากนักคำถามคือ แล้วใครเป็นผู้จัดแจงไว้ให้ คงเป็นใครอื่นไม่ได้นอกจาก…ตัวคุณก่อนสูญเสียความทรงจำ ตัวคุณในอดีตได้รับความทรงจำคืนมาทั้งหมด และตระหนักว่า
