กำลังจะสูญเสียมันไปอีกครั้ง…เมื่อใกล้เริ่มวัฏจักรใหม่ เขาจึงจัดแจง
ทุกสิ่งสำหรับดำรงชีวิตให้คุณ เพื่อไม่ให้คนรอบข้างพบความผิดปกติ”อะซิกหยุดเดิน มันเบือนหน้ามองไปทางหมู่บ้าน แสงสลัวจากโคมไฟสองดวงลอดผ่านกระทบพื้นถนน สองบุรุษต่างหยุดครุ่นคิดด้วยบรรยากาศเงียบงัน“บางที่ ‘พ่อแม่’ ในความทรงจำของผม พ่อแม่ซึ่งเป็นเปั้าหมายการตามหามาตลอด อาจไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตัวผมในอดีต…”มันถอนหายใจขณะยอมรับว่า คำอธิบายของไคลน์มีความเป็นไปได้มาก“ฉะนั้น คุณไม่ต้องออกไปตามหาความทรงจำ เพียงอดทนรอให้ถึงเวลาเหมาะสม อดีตของคุณก็จะคืนกลับมาเอง”ไคลน์พยายามให้กำลังใจอาจารย์ผิวแทนแกว่งไม้ค้ำในมือขณะก้มหน้าครุ่นคิดหลายเรื่อง จนกระทั่งเวลาผ่านไปนาน ร่างกายหยุดนิ่งดุจดังรูปปันหิน
บรรยากาศเงียบงันครอบงำทั้งสองเป็นเวลานาน อะซิกเหม่อมองไปยังจุดห่างไกล“บางที…ความทรงจำอาจกลับคืนอย่างสมบูรณ์เมื่อวัฏจักรชีวิตใกล้จบลง ผมไม่ต้องการรอนานขนาดนั้น ในเมื่อยังเหลือเวลาอีกมากให้ค้นหาตัวเอง อาจเป็นโอกาสให้ผมหลุดพ้นจากวงจรดังกล่าวเสียที่ การเป็นฝั่ายเริ่มออกตามหาความทรงจำก่อน อาจช่วยให้เรื่องราวในอดีตย้อนกลับมาเร็วขึ้น มีเวลามากขึ้นสำหรับเตรียมตัวรับมือวัฏจักร และหากโชคดี ผมอาจยุติได้ในรอบนี้”“ถือเป็นตัวเลือกน่าสนใจมาก”ไคลน์อมยิ้มมิได้ปฏิเสธความปรารถนาของอีกฝั่าย“มิสเตอร์อะซิกครับ ผมมีเรื่องเล็กน้อยต้องการรบกวนเป็นภารกิจนอกเหนือจากการค