รอกหรือแล้วมาทำอะไรในบ้านตนไคลน์ขมวดคิ้วเคลือบแคลง“มาดามดาลี่ย์?”“ฉันทราบดี ว่าวิธีการติดต่อเช่นนี้ค่อนข้างเสียมารยาทควรแจ้งเตือนคุณก่อน จะได้มีเวลาเตรียมความพร้อมและจิตใจแต่ขออธิบายตามตรง ฉันไม่มีเวลาว่างสำหรับแจ้งล่วงหน้า และไม่สะดวกนัดพบกัน จึงต้องส่งเจ้าหนูนี่มาหาแทน”ใบหน้าโปร่งแสงเริ่มฉีกยิ้ม
แม้น้ำเสียงจะแตกต่างกันมาก แต่วิธีการพูดคล้ายคลึงกับมาดามดาลี่ย์หลายส่วนไคลน์ไม่มีทางลืมพฤติกรรมเย็นชาและสุขุมของผู้สื่อวิญญาณ เธอคือผู้วิเศษลำดับต้นๆ ในความทรงจำชายหนุ่มยังไม่ลดปืนลง“มาดาม คุณต้องการอะไรจากผม”“ถ้าฉันเป็นคุณ อันดับแรกจะรีบกางกำแพงวิญญาณล้อมห้องไว้ก่อน ไม่อย่างนั้น คนในบ้านคงคิดว่าคุณเสียสติไปแล้ว”ใบหน้าโปร่งแสงแนะนำอย่างยียวน“คิคิก…แล้วก็ไม่ต้องระแวงกันขนาดนั้น ฉันแอบกลับมาทิงเก็นอย่างลับๆ เพราะจดหมายของดันน์ คุณคงทราบดี เหยี่ยวราตรีจะไม่สามารถเดินทางออกจากมุขมณฑล หากไม่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการเสียก่อน”“จดหมายของหัวหน้า?”
ไคลน์ยังคงไม่เดินเข้าใกล้โต๊ะหนังสือ เพียงใช้มือซ้ายคลำหาขวดบรรจุผงรัตติกาลศักดิ์สิทธิ์ในกระเปั๋าเสื้อ“ดันน์และฉัน พวกเราต่างเริ่มต้นจากเหยี่ยวราตรีสาขาทิงเก็นทั้งคู่ ความสัมพันธ์ระหว่างเราจึงค่อนข้างดี วันพฤหัสบดีล่าสุด เขาเขียนจดหมายถึงฉันด้วยเรื่องเกี่ยวกับคุณโดยระบุว่า : คุณนำหลักปฏิบัติของผู้ส่องความลับมาปรับใช้กับตัวเอง โดยตั้งกฎของนักทำนายขึ้นแ
