เลื่อนเก้าอี้ออกและหย่อนก้นลงโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง หัวหน้าเหยี่ยวราตรีหยิบอุปกรณ์การกินขึ้น โซ้ยอาหารทุกจานบนโต๊ะด้วยอากัปกิริยาดุดันซุปหางวัว สเต๊กขาแกะ มันบด ข้าวโอ๊ต ทั้งหมดถูกดันน์กวาดเกลี้ยงราวกับคนหิวโหยฟูั่ว!ดันน์ถอนหายใจหลังจากกินจนเกลี้ยง สีหน้ากำลังพึงพอใจถัดมา มันหยิบไปปและกล่องไม้ขีดไฟออกมาจุดชายหัวเถิกวัยกลางคน สูดไปปเข้าไปเต็มปอดอย่างไม่เกรงใจใคร ก่อนจะพ่นควันขาวอมเทาใส่ใบหน้าไคลน์จนคละคลุ้ง จากนั้นจึงลุกยืนและหยิบหมวกทรงกึ่งสูงขึ้นมาสวมดันน์เดินออกจากบ้านไคลน์อย่างเงียบงันโดยไม่กล่าวสิ่งใดแม้แต่คำเดียว“…”
ชายหนุ่มจ้องมองแผ่นหลังหัวหน้าตนพลางขมวดคิ้วฉงนความสับสนถาโถมในห้วงความคิดเป็นเวลานานไคลน์ก้มหน้าลง เตรียมจัดการอาหารให้หมดเพื่อประทังความหิว แต่เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้า ความประหลาดใจยิ่งเพิ่มเป็นเท่าทวีซุปหางวัว สเต๊กขาแกะ มันบด และขนมปังข้าวโอ๊ตทั้งหมดถูกจัดการเกลี้ยงชนิดไม่หลงเหลือแม้แต่เศษซาก หรือกระทั่งน้ำซุป!แวะกินข้าวบ้านคนอื่นจนหมด และจากไปโดยไม่พูดอะไรอย่างนั้นหรือ นี่คือการสวมบทบาทเป็น ‘ฝันร้าย’ ใช่ไหม?มุมปากไคลน์พลันกระตุก มันเริ่มตระหนักว่าดันน์·สมิทตั้งใจสร้างฝันร้าย โดยการเข้ามาก่อกวนความฝันตนแน่สิ การถูกแย่งกินข้าวขณะท้องหิว สิ่งนี้ถือเป็นฝันร้ายของใครหลายคนโดยแท้จริงหัวหน้ามีจินตนาการลึกล้ำชะมัด!
ไคลน์อมยิ้มอย่างชอบใจ ก่อนจะตัดภาพความฝันตัวเองเพื่อหลั