! ใช่แล้ว!เป็นแค่ฝันร้าย ผมเห็นซากศพกระจัดกระจายเกลื่อน ฮะฮะ!วะฮ่าฮ่า! ในนั้นมีศพของผมด้วย! ทุกคนกำลังจะตาย! ไม่เอาแบบนั้น! ผมยังไม่อยากตาย!”อเดมิทอร์หัวเราะทั้งน้ำตา คำตอบของมันทำให้ไคลน์ฉงนหนัก
ชายหนุ่มเลื่อนมือขึ้นมานวดคลึงขมับตัวเองเพื่อบรรเทาอาการปวดตุบ มันก้มศีรษะและโน้มตัวเข้าไปถามอเดมิทอร์ในระยะใกล้“แล้วทำไมนายถึงกลัวฉัน”ร่างกายเด็กหนุ่มพลันชะงัก ก่อนจะนั่งยองพรวดลงไปพร้อมกับใช้สองมือกุมหัว“ไม่…ไม่!!”…ทุกสายตากำลังจ้องมองมาทางไคลน์ ชายหนุ่มพลันรู้สึกกระอักกระอ่วนยังไม่ได้ทำอะไรเลย…อย่ามองด้วยสายตาเหมือนกับฉันเป็นคนผิดแบบนั้น!ไคลน์ทำได้เพียงยิ้มแห้งแก้เขินถัดมาไม่นาน อเดมิทอร์เริ่มทิ้งตัวลงนอนกับพื้น ลำตัวคดงอคล้ายกับทารกในครรภ์มารดา เอาแต่แหกปากร้องขอชีวิตอยู่เช่นนั้น
ไคลน์ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากถอยห่างและเดินจากไปแสร้งทำเป็นไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นคงต้องขอคำปรึกษาจากมิสเตอร์อะซิกแทน แต่ชายคนนั้นอยู่ในช่วงพักร้อนทางภาคเหนือของอาณาจักรฟุซัค จะไม่กลับจนกว่าพฤหัสหรือศุกร์หน้า สิ่งเดียวที่ตนทำได้คือรายงานให้หัวหน้าทราบ…ไคลน์เดินออกจากตลาดมืดพลางใช้มือปิดปากหาววอดใหญ่เนื่องจากนอนไม่พอหลังจากได้รับค่าตอบแทนประจำสัปดาห์ เงินเก็บส่วนตัวไคลน์กลับมาอยู่ที่ แปดปอนด์ สิบซูลอีกครั้ง แต่วัตถุดิบวิเศษนั้นมีราคาสูงลิบลิ่วหลักร้อยปอนด์ เป็นจำนวนเงินห่างไกลเกินยาจกอย่างมันจะเอื้อมถึง ทำได้เพียงเฝ
