น้องสาว เธอเป็นห่วงกันเกินไปแล้ว…แต่ก็เจ๋งเปั้ง! ขอบคุณสวรรค์!ไคลน์พลันมีเรี่ยวแรง มันรีบอมยิ้ม“เมลิสซ่า เธอเดาได้ถูกเผง อาหารของสำนักงานห่วยมาก ไม่มีทางที่ฉันจะกินอิ่ม ขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อน ค่อยลงมาจัดการมื้อค่ำทีหลัง”แม้น้ำลายกำลังสอ แต่ภายใต้สถานการณ์ปัจจุบัน ตนจำเป็นต้องหาทริสซี่ให้พบโดยเร็วไม่สามารถเดาพฤติกรรมและความคิดของฆาตกรโฉดนั่นได้เลย มันอาจกำลังวางแผนชั่วร้ายเตรียมฆ่าใครอีกก็เป็นได้“ตกลง”เมลิสซ่าขานตอบโดยไม่เงยหน้าจากสมุดการบ้านตึก ตึก ตึก
ไคลน์รีบวิ่งขึ้นชั้นสองพร้อมกับเปิดประตูห้องนอน มันล็อกประตู ถอดเสื้อนอกและซองปืนรักแร้แขวนไว้บนราวผ้า ก่อนจะหยิบมีดเงินออกจากลิ้นชักหลังจากผนึกห้องนอนด้วยกำแพงวิญญาณเสร็จ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามระงับอารมณ์ส่วนเกิน เท้าขยับก้าวเดินเป็นทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสทวนเข็มปากท่องคาถาเหมือนทุกครั้ง เพียงพริบตา ไคลน์ถูกส่งขึ้นมาบนมิติสายหมอก บรรยากาศรอบตัวยิ่งใหญ่หรูหราและเปียมด้วยปริศนาขณะจิตถูกส่งขึ้นมา เสียงกระซิบแหบพร่ายังคงดังเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ร่างกายเริ่มคุ้นเคยแล้ววันนี้มันประกอบพิธีกรรมตลอดทั้งวัน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากต้องบีบนวดศีรษะให้หลุดพ้นจากอาการอ่อนล้าท้ายที่สุด ไคลน์กัดฟันเสกกระดาษหนังขึ้นมาบนโต๊ะทองเหลืองยาว ยี่สิบสอง ที่นั่งมันครุ่นคิดจริงจัง ข้อความถูกเขียนผ่านจิตด้วยปากกาหมึกซึมสีแดง
“ที่อยู่ของทริสซี่”ไคลน์ไม่มั่
