ยนเช่นนี้เป็นกิจวัตร นี่คือทางรอดเดียวของอาชีพแรงงานภายในอาณาจักรโลเอ็น
ไคลน์ไม่กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม มันเดินตรงไปยังห้องนั่งเล่นซึ่งเจ้าของบ้านกำลังเอนหลังผ่อนคล้ายบนเก้าอี้ไม้โยกชายหนุ่มเหลือบเห็นกาเวนผงกศีรษะให้เบาๆ เป็นการทักทายตามมารยาท ในมือชายชราถือหนังสือพิมพ์อาโฮว่ายามเย็น บนตักมีผ้าห่มผืนหนาปกปิดท่อนล่างจากแสงแดดไคลน์ทราบดี ชายสูงวัยซึ่งกำลังนอนอาบแดดยามบ่ายผู้นี้มีอายุเพียงห้าสิบกว่าเท่านั้น แต่สภาพห่อเหี่ยวหมดอาลัยตายอยากได้มอบบรรยากาศของชายชราวัยแปดสิบในทุกวันของการฝึก กาเวนจะเงียบงันเป็นส่วนมาก เอ่ยปากพูดเฉพาะจุดที่ไคลน์ทำผิดหรือไม่ก็ต้องการเปลี่ยนแปลงหลักสูตรฝึกสอน ความสัมพันธ์ของทั้งสองจึงมีบทสนทนาเข้ามาเกี่ยวข้องไม่มากนักจากฝีมือซึ่งยังเผยออกมาไม่หมด เขี้ยวเล็บกาเวนยังคงดุร้ายเยี่ยงสัตว์ปั่า ร่างกายปราดเปรียวคล่องแคล่ว ความเร็วมิได้ลดลงตามอายุดังที่ไคลน์จินตนาการ
กาเวนร่างปัจจุบันสามารถรับมือไคลน์พร้อมกันสามคนได้ไม่ยาก เช่นนั้นแล้วอัศวินผู้นี้จะมีฝีมือวัยหนุ่มเก่งกาจเพียงใดกัน?นอกจากจะมีรายได้กรมตำรวจในฐานะครูฝึกศิลปะปั้องกันตัว กาเวนยังครอบครองบ้านหลายหลังแถบชานเมืองและปล่อยให้ผู้คนเช่าอาศัย มันมั่งคั่งพอจะจ้างพ่อครัวส่วนตัว สาวใช้จำนวนหนึ่ง รวมถึงสาวใช้ซักรีดหากเป็นอาณาจักรแห่งอาหารบนโลกเก่าของตน ชายวัยห้าสิบซึ่งมีเงินทองและอิทธิพลมากขนาดนี้สามารถเที่ยวรอบโลกได้บ่
