ะแฮ่ม…! เฮนรีกระแอมเสียงค่อย
“พวกเรากำลังดำเนินการค้นหาปล่องไฟสีแดงกันอยู่ คุณคงทราบแล้วว่าเมืองทิงเก็นมีปล่องไฟลักษณะดังกล่าวเป็นจำนวนมาก หากต้องการหาให้พบโดยเร็ว คุณต้องระบุข้อมูลเพิ่มเติมมากกว่านี้”ไคลน์พลันหัวเราะแห้ง“หากมีข้อมูลมากกว่านี้อีกเพียงนิดเดียว ผมคงไม่เสียเวลาจ้างพวกคุณแน่”ด้วยความสัตย์จริง การค้นหาอันยาวนานทำให้มันเจ็บปวดหัวใจไม่น้อย บุคคลภายในบ้านปล่องไฟสีแดงคงทราบว่าตนทำนายหาที่อยู่ของมันจนพบ และย้ายไปยังแหล่งกบดานใหม่นานแล้วอย่างไรก็ตาม หากค้นพบบ้านหลังดังกล่าวในภายหลังจริงก็คงไม่ถือว่าเสียเปล่าซะทีเดียว เพราะตนสามารถทำนายหาข้อมูลจากร่องรอยผู้อยู่อาศัยเดิม หรือไม่ก็สอบถามผู้เข้าพักอาศัยคนใหม่
และเพื่อการนั้น ตนต้องสิ้นเปลืองเงินไปมากถึงเจ็ดปอนด์เลยทีเดียวไคลน์เริ่มปวดหัวตุบ เมื่อนักสืบเฮนรีบอกเล่ารายละเอียดทั้งหมดครบ ชายหนุ่มกำไม้ค้ำแน่นขนัดและเดินลงจากตึกสำนักงาน…แปดโมงสี่สิบนาที่ ของวันถัดมาเช้าวันเสาร์แสนสดใสภายในห้องพักแพทย์โรงพยาบาลจิตเวชกรีนฮัล ดักซ์เตอร์·กูเดเลียนในสภาพสวมแว่นตากรอบทอง มันกำลังแขวนเสื้อโค้ตและหมวกไว้บนราวขณะเปิดฝากระปั๋องกาแฟบดเตรียมชงดื่ม นายแพทย์ดักซ์เตอร์ได้ยินเสียงใครบางคนเคาะประตูห้อง“เชิญครับ”ดักซ์เตอร์ขานตอบด้วยท่าทีผ่อนคลายบานประตูซึ่งแง้มอยู่เล็กน้อย ถูกดึงเปิดจนพอดีให้บุรุษหนึ่งคนแทรกตัวผ่านเข้ามา
ชายหนุ่มในชุดกันลมสีดำดักซ์เตอร์
