ไม่คุ้นชินใบหน้าอีกฝั่าย มันจึงขมวดคิ้วก่อนไต่ถามด้วยสีหน้าฉงน“อรุณสวัสดิ์ครับ ไม่ทราบว่าคุณคือ?”ไคลน์ปิดประตูห้องพลางถอดหมวกคำนับ“อรุณสวัสดิ์ครับ นายแพทย์ดักซ์เตอร์ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงที่เข้าพบโดยมิได้แจ้งให้ทราบล่วงหน้า ผมคือว่าที่สารวัตรไคลน์·โมเร็ตติแห่งกรมตำรวจแคว้นอาโฮว่า ส่วนนี่คือตรากรมตำรวจและบัตรยืนยันตัวตน”“สารวัตร?”ดักซ์เตอร์พึมพำพลางก้มหน้าอ่านเอกสารจำนวนมากบนโต๊ะ“หน่วยปฏิบัติการพิเศษ…”มันบรรจงเงยหน้าขึ้นด้วยท่าทางสุขุม แววตาคล้ายกับกำลังเพ่งพินิจบางสิ่ง
ผมสั้นสีดำขลับ นัยน์ตาน้ำตาเข้มจนเกือบดำ บรรยากาศรอบตัวคล้ายคลึงนักวิชาการ ปราศจากจิตมุ่งร้าย…อย่างน้อยก็ในปัจจุบันดักซ์เตอร์เลื่อนเอกสารยืนยันตัวตนกลับคืนให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ ก่อนจะชี้นิ้วไปยังเก้าอี้ฝังตรงข้ามโต๊ะทำงาน“นั่งลงก่อนครับคุณตำรวจ ผมสามารถช่วยเหลืออะไรคุณได้บ้าง?”ไคลน์ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้พลางแสยะยิ้ม มันเหยียดแขนเก็บตราอย่างไม่รีบร้อน“ขอแนะนำตัวเพิ่มเติม…ผมอยู่สังกัดหน่วยเหยี่ยวราตรีแห่งเมืองทิงเก็น เชี่ยวชาญคดีพิเศษเกี่ยวกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติทุกชนิด ยินดีที่ได้พบกัน…มิสเตอร์ผู้ชม”ขณะไคลน์ยังกล่าวไม่จบประโยค มันชำเลืองเห็นนัยต์ตาดำของอีกฝั่ายหดลีบลง ไม่ใช่เหตุการณ์น่าประหลาดสักเท่าไรนายแพทย์ดักซ์เตอร์เลือนมือกลับเข้าหาตัวคล้ายกับพยายามคิดหนี
“คุณตำรวจ ผมไม่เข้าใจความหาย”ดักซ์เตอร์เถียงด้วยท่าทีตื่นตระ
