หนก ปราศจากมาดสุขุมลุ่มลึกเมื่อครู่โดยชิ้นเชิง“ไม่ขำด้วยหรอกนะ! ผมจะเรียกหน่วยรักษาความปลอดภัย!”ไคลน์หยิบลูกโม่ออกจากซองรักแร้พลางอมยิ้มมีเลศนัยท่าทียังคงผ่อนคลายเช่นเคย“มิสเตอร์ผู้ชม ไม่สิ คุณหมอดักซ์เตอร์ ด้วยดวงตาคู่นั่นคงมองเห็นแล้วใช่ไหมว่าผมมั่นใจมากเพียงใด…ฮะฮะ! ว่ากันตามตรง ในตอนแรกผมยังมั่นใจไม่เต็มร้อย แต่ท่าทีของคุณเมื่อครู่ได้ยืนยันความคิดผมทั้งหมด”ทุกประโยชน์ล้วนเป็นความจริง…ไคลน์คิดดักซ์เตอร์เริ่มชะงัก สายตาจ้องมองปืนลูกโม่สีทองเหลืองไม่กะพริบ“ผมไม่เข้าใจว่าคุณหาผมได้อย่างไร ในเมื่อไม่เคยก่อเรื่องเลยสักครั้ง…”
ไคลน์อธิบาย“แค่บังเอิญเท่านั้น หรืออาจเป็นโชคชะตานำพาให้พวกเรารู้จักกัน หลายสัปดาห์ก่อน ผมเห็นคุณในตลาดมืดค้าของวิเศษหลังผับมังกรชั่ว ผมจำคุณได้แม่น แต่ทางคุณคงไม่ คุณฉลาดมากในการเลือกซื้อวัตถุดิบปรุงโอสถ หว่านซื้อหลายสิ่งซึ่งไม่เกี่ยวข้องกันเลย หากไม่ใช่ผมคงไม่เอะใจแน่ว่ากำลังลอบซื้อสูตรผลิตโอสถผู้ชม แต่คุณโชคไม่ดีนัก ผมเชี่ยวชาญสูตรผลิตโอสถผู้ชมมาก จึงเริ่มจับตามองนับแต่นั้น”ดักซ์เตอร์ผ่อนลมหายใจยาว สีหน้าเหนื่อยหน่ายคล้ายกับล้มเลิกความคิดที่จะหนี“เข้าใจแล้ว…เคยคิดว่าตัวเองรอบคอบแล้วเชียว…”มันพึมพำในลำคอก่อนเงยหน้าถาม“ในเมื่อคุณไม่ได้มาจับผม แล้วมีจุดประสงค์อะไรกันแน่?”ไคลน์ยกมุมปากขึ้น
“ผมไม่เหมือนเหยี่ยวราตรีทั่วไป ไม่คิดว่าผู้วิเศษทุกคนนอกเหนือจากหน่วยงานขอ
