ิ่มเติมอย่างหนัก ช่วงนี้จึงจำเป็นต้องเดินทางไปยัง
มหาวิทยาลัยโฮอี้บ่อยครั้ง เพื่อขอคำปรึกษาจากเหล่าอาจารย์คณะประวัติศาสตร์”เมื่อเห็นสีหน้าสุดตกตะลึงจากน้องสาวและพี่ชาย ไคลน์กล่าวเสริมติดตลก“ดังคำจักรพรรดิโรซายล์ว่าไว้…ไม่มีใครแก่เกินเรียน”เบ็นสันอึ้งไปพักใหญ่ มันเงียบงันนานหลายวินาทีก่อนตัดสินใจถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อปนเสียดาย“ฉันยังสมัครเรียนมหาวิทยาลัยทันไหม…? ความรู้คือบ่อเกิดเงินทองอย่างแท้จริง…”และเป็นบ่อเกิดของพลังไคลน์เสริมในใจทันใดนั้น“เบ็นสัน นายต้องรีบอ่านหนังสือไวยากรณ์ภาษาและวรรณกรรมโบราณของไคลน์ทันที!”
เมลิสซ่าโพล่งเสียงดัง เธอหยิบยืมถ้อยคำติดตลกของไคลน์เมื่อหลายสัปดาห์ก่อนมาเล่าใหม่สีหน้าเบ็นสันเปลี่ยนไปทันที่ มันเริ่มกัดฟันกรอด ดวงตาเปียมด้วยไฟแห่งความมุ่งมั่น“ไคลน์ เอาหนังสือทั้งหมดมาให้ฉันคืนนี้! ต่อให้อ่านแล้วหลับ แต่ฉันจะอยู่กับมันวันละชั่วโมงให้ได้ ไม่สิ! วันละสิบสองชั่วโมง! ขอสาบานต่อหน้าเทพธิดารัตติกาล! หากทำไม่สำเร็จพระองค์ช่วยเสกให้กลายเป็นลิงบาบูนขนหยิกด้วย!”ไคลน์ฉีกยิ้มกว้าง“สมพรปาก”…เช้าวันถัดมา ไคลน์แขวนโค้ตตัวนอกและหมวกทรงกึ่งสูงไว้ในห้องพักเหยี่ยวราตรี จากนั้นก็ทำตามคำโรแซนบอก เดินลงไปยังห้องผู้คุมหน้าประตูยานิสซึ่งอยู่ชั้นใต้ดินภายในห้องมีหัวหน้าดันน์·สมิท ฟราย ซิก้า รอยัล เลียวนาร์ด และโคเฮนรี่กำลังรออยู่
เหยี่ยวราตรีทุกคนรวมตัวกันพร้อมหน้านัยน์ตาสีเท
