เหนือมิติสายหมอกกว้างใหญ่ไพศาล เสาหินหลายสิบต้นผงาดค้ำชูเพดานโถงหรูหราอลังการ ดาวแดงสองก้อนลอยเหนือเก้าอี้สองตัวใกล้หัวโต๊ะ พวกมันค่อยๆ เปลี่ยนสภาพกลายเป็นรูปลักษณ์มนุษย์สองคน หนึ่งหญิงหนึ่งชายขณะกระบวนการยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ฝั่ายหญิงสาวเปิดปากพูด“ทิวาสวัสดิ์ค่ะ มิสเตอร์ฟูล”ออเดรย์ที่ร่างเลือนรางก้มศีรษะคำนับ“น่าเสียดายที่บนนี้ไม่มีไวน์เลอค่า จะได้ถือโอกาสเฉลิมฉลองความสำเร็จสุดยิ่งใหญ่ของมิสเตอร์ฟูลอย่างพร้อมหน้า”ออเดรย์หมายถึงการดัดแปลงพิธีกรรม“คุณทรงพลังกว่าที่พวกเราคิดไว้มาก”อัลเจอร์สรรเสริญไคลน์ที่ร่างกายคลุมด้วยหมอก มันตอบกลับเสียงราบเรียบคล้ายกลับไม่สลักสำคัญ
“อา…ด้วยผลลัพธ์นี้ พวกเจ้าสามารถแจ้งล่วงหน้าหากติดธุระจนไม่สามารถร่วมชุมนุมในช่วงบ่ายวันจันทร์ สิ่งที่ต้องดัดแปลงมีเพียงเปลี่ยนประโยค ‘ฉันปรารถนาความฝันอันแสนสุข’ เป็นข้อความที่พวกเจ้าต้องการแจ้งให้ทราบ”“ได้ค่ะ”ออเดรย์พยักหน้า“มิสเตอร์ฟูล ดิฉันเพิ่งได้รับไดอารีจักรพรรดิโรซายล์เพิ่มเติม ถ้าจำไม่ผิด ตัวดิฉันยังติดหนี้คุณอยู่หนึ่งหน้า”“ฝั่ายผมต้องอยู่กลางทะเลทั้งสัปดาห์ จึงไม่มีโอกาสค้นหา ขออภัยเป็นอย่างสูงครับ”อัลเจอร์แนบกำปันไว้ที่หน้าอกและโน้มตัวขอโทษ“ไม่เป็นไร เราไม่รีบร้อน”ไคลน์เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มันใช้ปลายนิ้วเคาะที่เท้าแขนพลางมองไปยังมิสจัสติส“เชิญแสดงเนื้อหาไดอารี”
ออเดรย์ก้มศีรษะ“สุดแล้วแต่ท่าน”ปากกาหมึกซึมปรากฏ
