บนโต๊ะด้านหน้าเด็กสาวผมทอง เธอพยายามจินตนาการภาพสัญลักษณ์พิสดารให้ถูกต้องชัดเจนที่สุดพร้อมกับตั้งจิตแน่วแน่ภายในไม่กี่วินาที่ แผ่นกระดาษหนังเต็มพรืดไปด้วยสัญลักษณ์ประหลาดที่มิสเตอร์ฟูลอ้างว่าเป็นตัวอักษรหลังจากอ่านทวนซ้ำอีกครั้งด้วยความทรงจำของพลังผู้ชมออเดรย์วางปากกาอย่างผ่อนคลาย“เสร็จแล้วค่ะ”เพียงไคลน์ยกแขน แผ่นกระดาษหนังตรงหน้าออเดย์หายไปและโผล่ในมือมัน ชายหนุ่มก้มหน้าลง กวาดสายตาอ่านด้วยสีหน้าที่ไม่เจือปนอารมณ์มากนัก“9 กรกฎาคม เราฉุกคิดบางประเด็นที่น่าสนใจได้ ในเมื่อเส้นทางผู้วิเศษมีอีกชื่อหนึ่งว่า ‘เส้นทางสู่การเป็นเทพ’ แล้วเหตุใด วัตถุที่สลัก ยี่สิบสองเส้นทางผู้วิเศษถึงถูกเรียกว่า ‘ศิลา
เย้ยเทพ’? เย้ยหยัน…เป็นวลีที่น่าสนใจ ฝั่ายใดกันแน่ที่ถูกเย้ยหยัน? แล้วใครกันที่เป็นผู้สร้างมันขึ้นมา? แข็งแกร่งขนาดรวบรวมข้อมูลทั้ง ยี่สอบสอง เส้นทางครบถ้วนสมบูรณ์เชียวหรือ? บนศิลาดังกล่าวจะมีข้อมูลใดสลักไว้บ้าง? แค่ชื่อโอสถอย่างเดียว หรือรวมถึงสูตรผลิตโอสถทั้งหมดด้วย? อยากเห็นด้วยตาตัวเองชะมัด…”“12 กรกฎาคม วันนี้ได้ทราบข้อมูลใหม่อีกหนึ่งเรื่องเกี่ยวกับความสำคัญของ ‘ของวิเศษต้องห้าม’ ของวิเศษคือเครื่องแสดงขุมพลังอำนาจของโบสถ์นั้นๆ ถึงแม้บางชิ้นจะมาพร้อมผลข้างเคียงที่อันตรายเหนือจินตนาการก็ตาม จากบรรดาเจ็ดโบสถ์หลัก โบสถ์ช่างฝีมือของเรามีปริมาณของวิเศษน้อยที่สุด และอันตรายน้อยที่สุดด้วย เฮ่อ…นี่
