ห้องนอนของเซอร์เดอไวล์ใหญ่กว่าห้องนั่งเล่น และห้องทานอาหารบ้านไคลน์รวมกันเสียอีก ภายในแบ่งสัดส่วนชัดเจนมุมเตียงนอน มุมพักผ่อน มุมอ่านหนังสือ มุมเสื้อผ้า และมุมห้องอาบน้ำเครื่องเรือนจัดว่าหรูหราราคาสูงลิบ ลวดลายถูกแกะสลักงดงามแต่สำหรับไคลน์ ห้องนี้ค่อนข้างอับแสง และอากาศเย็นกว่าภายนอกเล็กน้อยทันใดนั้น มันได้ยินเสียงคร่ำครวญและร่ำไห้ของใครบางคนรวมถึงเสียงร้องขอชีวิตที่แทรกปะปนบางเบาแต่ก็เพียงชั่วครู่ ทุกสิ่งกลับเป็นปรกติอย่างรวดเร็วบรรยากาศที่เคยเย็นเฉียบหายไป อุณหภูมิห้องไม่มากหรือน้อยไปกว่าภายนอกเจ้าหน้าที่ตำรวจโดยรอบ รวมถึงคนคุ้มกัน ไม่มีใครกล่าวสิ่งใดหรือแสดงสีหน้าผิดแผก
นั่นมัน…ไคลน์จ้องมองไปที่ข้างเตียงนอนหรูหราขนาดใหญ่ มันสัมผัสถึงความรู้สึกคล้ายดวงตามายากำลังแอบซุ่มในเงามืดประหนึ่งผีเสื้อกลางคืนที่หวาดกลัวไม่กล้าเข้าหาแสงไฟเมื่อพยายามเดินเข้าใกล้ ภาพดวงตามายาพลันสลายไป ไม่ปรากฏให้เห็นแม้จะจ้องมองด้วยเนตรวิญญาณไม่ใช่ภูตหรือวิญญาณร้ายทั่วไปแน่…แล้วมันคืออะไร? ไคลน์ขมวดคิ้วพลางเค้นสมองทบทวนคาบเรียนวิชาเร้นลับทั้งหมดที่ลุงนีลล์เคยสอนจากข้อมูลเบื้องต้น คดีนี้จะปิดลงไม่ยากหากผู้วิเศษที่มาจัดการเป็นนักเก็บซากศพ นักขุดสุสาน หรือผู้สื่อวิญญาณไม่ใช่ขอบเขตที่ตนถนัดเลยสักนิดไคลน์ระงับความต้องการที่จะใช้พลังทำนายสืบสวนคดีไว้ก่อน มันกวาดสายตามองรอบห้องเพื่อเก็บรายละเอียดและสร้างสมมติฐาน“สา
