ัก ยิ่งรุนแรงถึงขั้นทำให้การเปล่งเสียงติดขัด พูดจาได้ลำบากอาการลุกลามจนเหงือกม่วง ร่างกายสั่นกระตุกเธอไปพบแพทย์ และเขาก็ตอบกลับมาว่า“ลาฟาย…คุณได้รับสารพิษจากตะกั่วมากเกินขนาด”แพทย์คนดังกล่าวจ้องมองเด็กสาวด้วยสีหน้าเห็นใจ ทันใดนั้น ลาฟายชักเกร็งรุนแรงจนกระทั่งหมดสติ…ยังมีอีกหลายฉากที่ปรากฏสู่สายตาไคลน์ มันเฝั้าสำรวจอย่างใจเย็นผ่านไปสักพัก ไคลน์เริ่มตระหนักถึงต้นตอความพยาบาทจากกลุ่มเด็กสาว
เด็กสาวทุกคนล้วนเป็นแรงงานค่าแรงต่ำที่ร่างกายมีโอกาสสัมผัสกับผงตะกั่วโดยตรง พวกเธอทั้งหมดตายเพราะสารพิษจากตะกั่วที่แฝงมากับฝุั่นควันจำนวนมากภายในโรงงานเดอไวล์เคยมีกิจการโรงงานตะกั่วหนึ่งแห่ง และโรงงานเซรามิกสองแห่ง ทั้งสามโรงงานจะเน้นจ้างเด็กสาวค่าแรงต่ำไคลน์ ‘มอง’ เหตุการณ์ไปเรื่อยๆ อย่างเงียบงัน ยังมีหนึ่งจุดที่มันยังไม่กระจ่างลำพัง ‘ความพยาบาทก่อนตาย’ นั้นยังไม่เพียงพอที่จะก่อตัวเป็นวิญญาณอาฆาตตามหลอกหลอนได้อย่างทรงพลังเหมือนที่เดอไวล์กำลังเผชิญต่อให้ความรู้สึกอาฆาตของเด็กสาวสั่งสมรวมกันมากเท่าไรมันก็ไม่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมกับโลกปรกติได้ อย่าว่าแต่คุกคามเดอไวล์จนนอนไม่หลับนอกเสียจาก…มีดวงวิญญาณที่อาฆาตอย่างแรงกล้า เป็นสื่อกลางคอยชักนำดวงวิญญาณพยาบาททั้งหมดเข้าด้วยกัน
แล้วไคลน์ก็ได้ ‘เห็น’ เด็กสาวอีกหนึ่งคนอายุของเธอยังไม่ถึงสิบแปดปี แต่กลับต้องรับหน้าที่อันตรายอย่างการเคลือบเงาเซรามิก“เฮลี่ย์
