อาการของเธอเป็นยังไงบ้าง? ยังปวดหัวอยู่ไหม?ถ้าปวดหัวต้องรีบบอกฉันทันทีเลยนะ ท่านเซอร์เดอไวล์กำชับหนักแน่น ห้ามไม่ให้คนที่ปวดหัวทำงานต่อเด็ดขาด”สตรีสูงอายุนางหนึ่งพูดกับเธอเฮลี่ย์ใช้ฝั่ามือสัมผัสหน้าผาก ก่อนจะตอบ“แค่เล็กน้อยค่ะ ยังสบายมาก”“ถ้าพรุ่งนี้อาการแย่ลงต้องรีบบอกฉันนะ”หญิงชรากำชับเฮลี่ย์ตกปากรับคำ แต่เมื่อกลับถึงบ้าน เธอเอาแต่นวดคลึงศีรษะไม่หยุดพัก จากนั้นไม่นาน บิดาและพี่ชายของเฮลี่ย์กลับถึงบ้านด้วยสีหน้าสุดสิ้นหวัง“พ่อกับพี่แกตกงานแล้ว”
มารดากล่าวพร้อมปาดน้ำตาพ่อและพี่ชายก้มศีรษะสำนึกผิด พวกมันพยายามพูดปลอบใจ“ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพรุ่งนี้จะลองไปหางานที่ท่าเรือ”“แต่พวกเราไม่เหลือขนมปังสำหรับวันมะรืนแล้วนะ…ย้ายไปอยู่ถนนสายล่างดีไหม”มารดาเฮลี่ย์ตัดพ้อ ก่อนจะหันมากล่าวกับเธอด้วยดวงตาแดงก่ำ“ค่าจ้างของแกออกวันไหน? สิบซูลสินะ?”เฮลี่ย์ตอบพลางบีบนวดศีรษะ“ใช่ค่ะ สิบซูล…วันเสาร์…วันเสาร์”เด็กสาวไม่กล่าวสิ่งใดต่อ กลับไปทำตัวเงียบงันตามเดิมจนกระทั่งเช้าวันถัดมา เธอตื่นนอนไปทำงานตามปรกติ และแจ้งกับหัวหน้างานว่าอาการปวดศีรษะหายดีแล้วเฮลี่ย์ยังคงรักษากิจวัตรเช่นนี้ไปอีกพักใหญ่ เธอเดินไปกลับห้ากิโลเมตรระหว่างบ้านและโรงงานโดยแสร้งสวมรอยยิ้มสดใส
แต่อาการปวดหัวทวีความรุนแรงขึ้นทุกวัน“ยังหางานไม่ได้อีกหรือคะ?”จนถึงวันที่เฮลี่ย์อดสงสัยได้ เธอเปล่งเสียงถามบิดาและพี่ชายขณะก้มหน้ามองถ้วยซุปที่มีขนมป
