ดยบังเอิญมุมปากมันพลันกระตุกเล็กน้อย ส่วนเด็กสาวรีบเบือนหน้าหนี ก่อนที่ไคลน์จะเดินขึ้นรถม้าและแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นภายใต้แสงจันทร์แดงฉานและท้องฟั้ายามราตรีมืดสนิท รถม้าเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงโดยเปลี่ยนถนนเส้นแล้วเส้นเล่า
เมื่อกลับถึงบ้าน ไคลน์ยกห้องน้ำฝักบัวชั้นบนให้เบ็นสันส่วนตัวมันเดินไปเคาะประตูห้องนอนเมลิสซ่าเด็กสาวมีแผนจะเข้าไปอาบน้ำในห้องที่เหลือ เธอจึงเปิดประตูพร้อมกับขมวดคิ้ว“เมลิสซ่า มีอะไรอยากถามหรือเปล่า? ฉันคิดว่าเธอมีนะ”ไคลน์ซักไซ้ตรงไปตรงมาอย่าเอาแต่จ้องมองและคิดไปเอง…เมลิสซ่ากล่าวด้วยริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาจ้องมองไคลน์อย่างเคลือบแคลง“ไคลน์ นายทำอะไรกับอลิซาเบธกันแน่? เธอเปลี่ยนไปเป็นคนละคน แถมหลังจากนั้นไม่นาน เซเลน่าก็เปลี่ยนไปด้วยเหมือนกัน”ไคลน์เตรียมคำตอบไว้แล้ว“เธอรู้ใช่ไหมว่าทั้งอลิซาเบธและเซเลน่าหลงใหลในศาสตร์เร้นลับ?”
“ฉันทราบ…แต่ไม่ได้เห็นด้วย ทุกสิ่งในโลกสามารถอธิบายด้วยหลักเหตุและผล”เมลิสซ่าตอบในสิ่งที่ตัวเองคิด และเงียบงันไปครู่หนึ่ง“สิ่งไหนที่ยังอธิบายไม่ได้ แปลว่าพวกเรายังมีความรู้เกี่ยวกับมันไม่มากพอ”“ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”เคยคิดแบบนั้น…จนกระทั่งตายแล้วมาเกิดใหม่บนโลกนี้ไคลน์ยิ้มแห้งด้วยสีหน้าสำนึกผิด ก่อนจะกระแอมเล็กน้อย“หากพูดถึงศาสตร์เร้นลับก็ต้องพูดถึงภาษาเฮอร์มิสภาษาเก่าแก่โบราณซึ่งถูกใช้ในพิธีกรรมและบทสวดมากมาย อลิซาเบธทราบว่าฉันเชี่ยว
