ีเศษกระจกแตกข้างลำตัวอลิซาเบธเดินเขย่งปลายเท้าเข้าไปในห้องเพราะกลัวเศษกระจกบาด เธอกลั้นใจมองเข้าไปในบานกระจกที่แตกละเอียดอลิซาเบธกังวลว่าตนจะได้พบเซเลน่าที่มีใบหน้าเย็นชาอีกครั้ง แต่โชคดีที่ไม่ มีเพียงภาพสะท้อนของเพดานฟูั่ว…เด็กสาวพ่นลมหายใจผ่อนคลายหลังจากพยายามอุ้มเซเลน่าขึ้นเตียงหลายครั้ง อลิซาเบธพบว่าตนมีแรงไม่มากพอ จึงตัดสินใจใช้มือเขย่าตัวให้เซเลน่าตื่น“อลิซาเบธเองหรือ…? เกิดอะไรขึ้นกับฉัน? นี่ฉันเมาหลับไป?”
เซเลน่าลืมตาตื่นด้วยสภาพอ่อนเพลีย ประกายแววตามัวหมองลงเล็กน้อย แต่บนใบหน้าเจือความฉงนชัดเจนอลิซาเบธครุ่นคิดสักพัก ก่อนตัดสินใจเล่าความจริง“เธอไม่ได้เมา แต่การทำนายกระจกวิเศษเกิดปัญหาร้ายแรงขึ้น มันเชื่อมต่อกับดวงวิญญาณชั่วร้าย”“งั้นหรอกหรือ…”เซเลน่าเดินไปที่เตียงโดยมีอลิซาเบธช่วยพยุง เด็กสาวผมไวน์แดงใช้นิ้วบีบนวดขมับเพื่อบรรเทาความปวด“ฉันจำอะไรไม่ได้เลย นับตั้งแต่เริ่มทำพิธีกรรมกระจกวิเศษ”อลิซาเบธเล่าต่อ แต่ด้วยความจริงเพียงครึ่งเดียว“เธอกลายเป็นคนละคนหลังจากทำพิธี แถมกระจกยังสะท้อนภาพตัวเธอที่ไม่เหมือนกับเธอเลยสักนิด…ฉันกลัวมากจึงหาข้ออ้างชวนเธอมาที่ห้องนอน ก่อนจะฉวยโอกาสแย่งกระจกและขว้างลงพื้นให้มันแตก จากนั้น…เธอก็สลบไปทันที่เซเลน่า เธอเป็นปรกติหรือยัง?”
“ฉ…ฉันจำอะไรไม่ได้เลย”เซเลน่าพึมพำด้วยสีหน้าขาวซีดยิ่งพยายามนึกเค้นความทรงจำ เธอก็ยิ่งค้นพบความว่างเปล่า และนั่นทำให้
