เซเลน่ารู้สึกหวาดผวาทันใดนั้น สายตาเด็กสาวผมไวน์แดงพลันเหลือบมองไปยังกล่องวัตถุดิบบนโต๊ะ และพบว่ามีบางจุดขยับเขยื้อนผิดปรกติเกิดอะไรขึ้นกันแน่…เซเลน่าฝืนนึกให้ออก จนกระทั่งเธอมองเห็นภาพเลือนรางของบุรุษใส่สูทดำและสวมหมวก ร่างกายมิได้สูงใหญ่หรือกำยำแต่แผ่นหลังของเขามอบความรู้สึกอบอุ่น“เซเลน่า”อลิซาเบธกล่าวด้วยสีหน้าขึงขัง“ฉันได้ยินมาจากผู้เชี่ยวชาญศาสตร์เร้นลับที่ตลาดมืดค้าของวิเศษ เขาระบุว่า ห้ามประกอบพิธีกรรมโดยเอ่ยถึงบุคคลอื่นนอกจากเจ็ดเทพจารีตด้วยประการทั้งปวง ไม่อย่างนั้น ภัยอันตรายจะมาเยือนแบบไม่รู้ตัว สัญญากับฉัน…ว่าเธอจะไม่ทำ
แบบนี้อีก หากมีคราวหน้า ฉันอาจช่วยไว้ไม่สำเร็จ และพวกเราจะต้องตายกันหมด”เซเลน่าเริ่มหวาดกลัว เธอรีบพยักหน้าอย่างไม่มีทางเลือก“ไม่เอาอีกแล้ว…เรื่องอันตรายแบบนี้”“แล้วเธอยังจำคาถาได้ไหม? ถ้าฉันมีโอกาสได้พบผู้เชี่ยวชาญคนนั้น จะได้นำไปปรึกษากับเขา เผื่ออาจเกิดปัญหาตามมาในภายหลัง”เซเลน่าพึมพำพลางใช้มือนวดขมับ“ดวงวิญญาณสูงสง่าที่สามารถสั่นคลอนโลกา พระผู้สร้างที่มีแต่ความห่วงใย พระเนตรที่สามารถมองทะลุโชคชะตา”…แปะ แปะ แปะไคลน์รีดรอยยับเสื้อผ้าพร้อมกับใช้มือปัดฝุั่นออก ก่อนจะเดินลงไปชั้นล่างราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น
มันถอดหมวกออกหลังจากเดินถึงโต๊ะทานอาหารยาวที่ถูกใช้เป็นสถานที่เล่นไพ่“คุณไปไหนมาหรือ? สิบนาทีเห็นจะได้”พี่ชายของเซเลน่า คริส ถามพลางกอดอกไคลน์ยิ้ม“ไป
