ม่เล่นอะไรง่ายๆ ที่ปลอดภัยอย่างผีถ้วยแก้ว?ไคลน์ส่ายศีรษะ มันรู้สึกทั้งโกรธและขบขันขณะเดียวกัน ชายหนุ่มกวาดสายตามองเข้าไปด้านในห้องด้วยเนตรวิญญาณ มันได้พบเซเลน่าที่กำลังนั่งยิ้มอย่างมีความสุขร่วมกับกลุ่มเพื่อนฝูง เผยให้เห็นร่องลักยิ้มบุ๋มลึกทว่า แสงออร่ารอบตัวเด็กสาวผมไวน์แดงกลับมีสีดำอมเขียวน่าหวาดหวั่นปกคลุม…สมองไคลน์พลันปันปั่วน มันรีบเรียบเรียงประโยคในหัวก่อนจะกระซิบกับเมลิสซ่า“ฮะฮะ…เชิญเล่นเกมกันต่อได้เลย ว่าแต่ อลิซาเบธอยู่ด้วยหรือเปล่า? ก่อนหน้านี้มีโอกาสได้พูดคุยกับเธอเกี่ยวกับไวยากรณ์ภาษาฟุซัค เห็นว่ามีข้อสงสัยอยากถามฉัน”
“อลิซาเบธ?”เมลิสซ่าจ้องมองพี่ชายคนกลางของตนตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา“เธอเพิ่ง สิบหก เองนะ”จินตนาการไปถึงไหนแล้วนั่น…ไคลน์รีบอธิบาย“เป็นเพียงการพูดคุยธรรมดาทางวิชาการ อลิซาเบธสนใจด้านประวัติศาสตร์และภาษาศาสตร์มาก”เมลิสซ่ามองเข้าไปในแววตาไคลน์ครู่หนึ่ง“เธออยู่ข้างใน เดี๋ยวฉันไปบอกให้”“ขอบใจ”ไคลน์ก้าวถอยหลังออกห่างจากบานประตูเมื่อเห็นน้องสาวหันหลังกลับ ชายหนุ่มถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ถึงผลลัพธ์จะไม่ใช่เรื่องน่ายินดี แต่อย่างน้อย บุคคลที่ได้รับอันตรายก็ไม่ใช่น้องสาวของตน
ไคลน์ยืนรอด้านนอกราวสิบวินาที่ ก่อนที่เด็กสาวแก้มยุ้ยน่ารัก อลิซาเบธ จะเดินออกมาพร้อมกับพึมพำ“มิสเตอร์โมเร็ตติ มีอะไรหรือคะ? ฉันไม่เคยบอกว่าชอบภาษาหรือประวัติศาสตร์…”อลิซา
