เบธพลันชะงักคำพูดเมื่อได้เห็นสีหน้าเคร่งขรึมของไคลน์ เธอสัมผัสได้ว่า มีบางสิ่งกำลังไม่ชอบมาพากลไคลน์เดินเฉียงพร้อมกับส่งสัญญาณให้อลิซาเบธออกมายืนที่มุมอับสายตา“อย่างที่เธอรู้ ฉันหลงใหลศาสตร์เร้นลับ”ชายหนุ่มชะงักฝีเท้า มันหมุนตัวกลับอลิซาเบธผงกศีรษะ“ค่ะ ฉันทราบว่าคุณเชี่ยวชาญศาสตร์เร้นลับมาก”“ไม่ได้เชี่ยวชาญ แค่หลงใหล แต่ก็มีความรู้มากพอจะบอกได้ว่า การเล่นทำนายกระจกวิเศษของพวกเธอได้ก่อปัญหาขึ้นแล้ว”
เสียงของไคลน์ขึงขังหนักแน่น“ปัญหา?”อลิซาเบธเกือบหลุดโพล่งเสียงดัง เธอรีบใช้มือสองข้างปิดปากไคลน์เรียบเรียงคำพูด“แค่คำพูดคงไม่เห็นภาพ ไว้เธอกลับเข้าไปใหม่ จากนั้นลองหาโอกาสที่เซเลน่าเผลอ แอบมองเข้าไปในบานกระจกที่เซเลน่าพยายามเก็บซ่อนไว้จากทุกคน”“คุณรู้ด้วยหรือคะ? ว่าเซเลน่าพยายามซ่อนบานกระจกไม่ให้ใครเห็น”อลิซาเบธกล่าวด้วยสีหน้าสุดทึ่งจากข้อมูลของเหยี่ยวราตรี กว่าเก้าในสิบของพิธีกรรมทำนายกระจกวิเศษจะนำพาไปสู่การติดต่อกับตัวตนลึกลับชั่วร้าย…ไคลน์ยิ้ม
“ความรู้พื้นฐาน”เมื่ออลิซาเบธเดินกลับเข้าห้อง รอยยิ้มอบอุ่นและเยือกเย็นของไคลน์พลันจางหาย แทนที่ด้วยสีหน้าวิตกกังวลถึงเราจะอยู่ที่เขตเหนือ แต่ระยะทางจากถนนฟาเนียไปถึงถนนซุตแลนก็ใช้เวลาอย่างต่ำสิบห้านาที่ ต่อให้หัวหน้าอยู่ที่สำนักงาน แต่การไปกลับก็ใช้เวลานานเกินไป คงช่วยเหลือเซเลน่าไม่ทันการแน่ชิ…!ถ้าเบ็นสันกับเมลิสซ่าไม่อยู่ที่นี่ด้วยล่ะก็แต่เร
