เมื่อเห็นน้องสาวของตนยืนขมวดคิ้ว ไคลน์รีบฉวยโอกาส“เมลิสซ่า ฉันคิดว่าเธอเองก็ไม่ให้เกียรติงานเลี้ยงในวันนี้เหมือนกัน”“ตรงไหน?”สีหน้าของเธอพลันฉงนไคลน์ชี้ไปที่ลำคอ“ในฐานะสุภาพสตรี เธอยังขาดสิ่งที่ทำให้บริเวณนี้โดดเด่น”โดยไม่รอให้อีกฝั่ายตอบโต้ ไคลน์อมยิ้มพร้อมกับหยิบสร้อยคอเงินที่มีลวดลายปีกนางฟั้าล้อมรอบออกจากกระเปั๋าเสื้อ“โชคดีที่ฉันเตรียมไว้ให้แล้ว”“…”เมลิสซ่าเงียบงันสักพัก ก่อนจะถาม
“ราคาเท่าไร?”น้องสาว…เธอขี้งกผิดเวลาแล้วไคลน์รำพัน จากนั้นก็อธิบายด้วยรอยยิ้ม“ราคาไม่แพง ในตอนที่ซื้อมา สภาพของมันยังไม่สมบูรณ์ฉันต้องสลักอักขระและลวดลายสวยงามลงไปเอง”“นายสลักเอง?”เมลิสซ่ายังคงขมวดคิ้ว“ใช่แล้ว สวยหรือเปล่า?”ไคลน์ถือโอกาสที่เมลิสซ่าเผลอ ยัดสร้อยเงินซึ่งเป็นเครื่องรางใส่ในมือ เธอสำรวจมันอย่างละเอียดพลางกัดเม้มริมฝีปาก“ฉันชอบปีกนางฟั้ารอบๆ…”จะบอกว่าอักขระพวกนี้ไม่สวย ก็ไม่เห็นต้องอ้อมค้อมสักหน่อย…แต่พวกมันช่วยให้เธอรอดพ้นจากภัยอันตรายได้นะ
ขณะไคลน์คิดคำโน้มน้าวให้น้องสาวสวมสร้อย เป็นฝั่ายเมลิสซ่าที่หยิบสร้อยไปคล้องคอด้วยตัวเอง สีหน้าค่อนข้างฝืนใจแต่ก็พยายามจัดตำแหน่งเครื่องรางให้เข้าที่“สมบูรณ์แบบมาก…”ไคลน์กล่าวชมเกินจริงไปเล็กน้อยเมลิสซ่าเงยหน้ามองไคลน์ด้วยดวงตาเคลือบแคลง“ไคลน์ นายเปลี่ยนไปมากเลยนะ”“คงเพราะฉันได้งานที่ดี มีรายได้มั่นคง และได้อยู่บ้านหลังใหญ่ ความมั่นใจในตัวเองก็เลยเพิ่ม
