บอร์กด้าเดินถือถุงกระดาษสีน้ำตาลออกมาจากร้านโรเซนด้วยท่าทีโซซัดโซเซ ขณะยืนรอรถม้าประจำทาง มันเพิ่งฉุกคิดได้ว่า เมื่อครู่ตนยอมจ่ายเงินมากถึงสิบปอนด์เพื่อซื้อถุงบรรจุพืชไม่กี่ชนิดเนี่ยนะ?จำนวนเงินเทียบเท่าค่าจ้างเกือบทั้งเดือน…หากไม่เพราะจอยซ์และแอนนาแนะนำ มันไม่มีทางพกเงินสดติดตัวไปสโมสรพยากรณ์มากขนาดนั้นแน่หรือนี่จะเป็นเหตุผลที่นักทำนายโมเร็ตติคิดค่าบริการเพียงแปดแพนนี…เพื่อให้ตนตายใจแต่ความจริงแล้ว ทุกคนหลอกต้มตุ๋นเป็นขบวนการใหญ่ นักทำนายโมเร็ตติรู้จักกับเจ้าของร้านสมุนไพรโรเซนมาตั้งแต่ต้นเมื่อเกิดความรู้สึกเคลือบแคลง ข้อสงสัยของบอร์กด้าพลันพุ่งเปั้ามายังจอยซ์และแอนนาเป็นลำดับแรก…ภายในร้านสมุนไพรโรเซน
หลังจากเจ้าของร้านเห็นบอร์กด้าเดินออกไป มันหันหลังกลับและตะโกนใส่ประตูซึ่งมีกองสมุนไพรวางเรียงรายด้านหน้า“เชลมิน ตั้งแต่นี้ไป เจ้าไม่ต้องซื้อสมุนไพรเข้าร้านแล้วนะ”“ท…ทำไมหรือครับอาจารย์?”เด็กหนุ่มหน้าตาดี ผมเผ้ายุ่งเหยิง เดินออกจากประตูด้วยสีหน้าสุดฉงนเจ้าของร้านเพียงยิ้ม“มีลูกค้ามาขอซื้อยาวิเศษเป็นรายที่สิบหกแล้ว หากชื่อเสียงยิ่งแพร่กระจายออกไป เกรงว่าหน่วยเหยี่ยวราตรี จิตจักรกล และทูตพิพากษาอาจเพ่งเล็งเอาได้ ก่อนจะถูกจับกุมตัวฉันต้องรีบหนีไปอยู่เมืองอื่น”“แล้วพวกเราจะทิ้งร้านนี้หรือครับ?”เจ้าของร้านยิ้ม พลางส่ายหน้า
“หากเจ้าต้องการอยู่ต่อก็ไม่มีปัญหา ทักษะแยกแยะสมุนไพรและปรุงยาเริ่
