ผู้วิเศษมักเกิดเหตุการณ์ประหลาดบ่อยครั้ง”มันหันมองไคลน์และกล่าว
“คุณไปหาหัวหน้า เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟัง รวมถึงเสียงกระซิบนั่นด้วย และบอกให้หัวหน้ามาหาผมที่นี่”“ตกลง”ไคลน์อยากออกจากห้องนี้เต็มแก่แล้ว“…คุณไม่ต้องกลับมาพร้อมหัวหน้าก็ได้”ฟรายชะงักครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวเสริม“ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้”ไคลน์รีบพยักหน้าหงึกหงัก“ขอบคุณที่เตือน”ชายหนุ่มหยิบไม้ค้ำ สวมหมวก และรีบเดินออกจากห้องเมื่อมาถึงห้องผู้คุมประตูยานิส ไคลน์ได้เห็นดันน์·สมิทที่ปราศจากอาการเหนื่อยล้านั่งอยู่ด้านในหลังจากดันน์ได้ฟังเรื่องราว มันพยักหน้าเล็กน้อยและกล่าว“ผมจะรายงานเรื่องนี้ไปที่วิหารศักดิ์สิทธิ์โดยตรง บางทีพวกเขาอาจส่งคนไปตรวจสอบหุบเขาโฮนาซิสให้”
ขณะฟังคำอธิบาย ไคลน์กวาดสายตามองไปรอบห้อง พบเพียงดันน์และโคเฮนรี่ที่เป็นเวรเฝั้าประตูชายหนุ่มถามด้วยสีหน้าฉงน“มิสเตอร์อายร์กับที่เหลือไปพักผ่อนแล้วหรือครับ?”ดันน์พยักหน้า“อายร์และบอร์เจียไปวิหารพระแม่เซเลน่า ส่วนโรล็อตคงตระเวนหาร้านกาแฟ”“ร้านกาแฟ? มาดามโรล็อตหายดีแล้วหรือ?”ไคลน์ประหลาดใจดันน์ลูบขมับก่อนตอบ“โรล็อตมีงานอดิเรกอยู่สามอย่าง กาแฟ ของหวาน และสาวใช้ เธอชอบพูดบ่อยๆ ว่าถ้ามีสามสิ่งนี้อยู่ด้วยกัน ร่างกายจะฟืนฟูได้รวดเร็วกว่าปรกติ”“สาวใช้?”ไคลน์ยังไม่เลิกขมวดคิ้ว
มาดามโรล็อตมีรสนิยมแบบนี้หรือ?ดันน์ยิ้มแห้งพลางอธิบายต่อ“เธอชื่นชอบบริก
