ทราบและเดินออกไปทางประตูหลักห้องรับแขกฟรายที่รักษาบรรยากาศสุขุมตลอดเวลา มันเดินตามรอยัลด้วยท่าทางไม่รีบร้อนทันใดนั้น ดันน์ตะโกนเสริม“ฝากตามโรแซนและเจ้าหน้าที่คนอื่นกลับมาชั้นสองด้วย”
“ครับ”ฟรายตอบห้วน ปราศจากอารมณ์เฉกเช่นทุกครั้งเมื่อไคลน์เห็นเหยี่ยวราตรีทั้งสองเดินออกจากประตูและขึ้นบันไดไปชั้นบน ชายหนุ่มถอนหายใจโล่งอก มันรีบช่วยดันน์และคนที่เหลือขนย้ายสัมภาระลงไปยังชั้นใต้ดินเพียงไม่นาน ทุกคนก็มาถึงประตูยานิสขณะดันน์ส่งสัญญาณให้โคเฮนรี่เปิดประตูยานิส มันหันกลับมากำชับไคลน์“ไปที่คลังอาวุธและตามลุงนีลล์มาที่นี่ พวกเราต้องการพิธีกรรมเวทมนตร์เพื่อฟืนฟูร่างกาย”เมื่อผลของยาเทพธิดาเพ่งพิศใกล้หมดลง สติของแต่ละคนเริ่มเลือนรางอีกครั้ง“ได้ครับ”โดยไม่รอให้ดันน์กล่าวต่อ ชายหนุ่มเสริม
“ผมจะเฝั้าคลังอาวุธแทนลุงนีลล์ชั่วคราว แล้วก็จะทำเรื่องเบิกกระสุนปราบมารทั้งหมดยี่สิบนัด…จนกว่าจะได้รับอนุญาตจากวิหารศักดิ์สิทธิ์ ผมต้องระงับความอยากรู้อยากเห็นที่มีต่อสมุดบันทึกอันทีโกนัสไว้ก่อน”“…”ดันน์ถึงกับหมดคำพูด“มีอะไรอีกไหมครับหัวหน้า?”ไคลน์ถามพลางอมยิ้มดันส่ายศีรษะเบาๆ โดยไม่กล่าวสิ่งใดชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องผู้คุมและหยิบไม้ค้ำซึ่งวางไว้ก่อนออกปฏิบัติการ จากนั้นก็ตรงไปยังคลังอาวุธและเล่าเรื่องราวทั้งหมดโดยละเอียดให้ลุงนีลล์ซึ่งกำลังดื่มน้ำเปล่าฟัง“รีเอล·บีเบอร์กลายเป็นสัตว์ประหลาด? แถมเจ้ายังฆ่าผู้วิเศษ
