รอกของเหลวสีแดงเข้มเข้าไป เมื่อกะเกณฑ์ได้ปริมาณ มันหยุดลงและทำการหมุนปิดผายาได้ผลเกินกว่าที่คาด เพียงไม่กี่วินาที่ แววตาบอร์เจียกลับมามีเรี่ยวแรงอีกครั้งบอร์เจียพึมพำ“ขอบใจ”
หลังกล่าวจบ มันใช้มือพยุงตัวยืนขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งแรกที่ทำคือการตรวจสอบบาดแผลตนเอง ก่อนจะเดินไปในทิศทางที่โรล็อตและดันน์นอนหมดสติอยู่บอร์เจียก้มหยิบเทพธิดาเพ่งพิศออกจากกระเปั๋าด้านในเสื้อกันลมของดันน์ขณะเดียวกัน ไคลน์เดินกลับมาหาอายร์และกรอกของเหลวสีแดงเข้มที่เหลือเข้าไปจนหมดขวดหลังจากหายใจหอบสองสามครั้ง สภาพร่างกายอายร์ดูดีขึ้นทันตาเห็น มันขยับตัวคล่องแคล่วและลุกขึ้นง่ายดายราวกับไม่เคยบาดเจ็บ“ผมจะไปช่วยบอร์เจียอีกแรง คุณไปช่วยคู่หูตรงนั้น”สุภาพบุรุษวัยกลางคนมาดเข้มชี้นิ้วไปทางเลียวนาร์ด·มิเชลไคลน์ไม่คัดค้าน มันลุกขึ้นและรีบเดินไปทาง ‘นักกวี’เลียวนาร์ด“ไม่ต้อง ผมดื่มเองได้”
เหยี่ยวราตรีนัยน์ตาเขียวแสยะยิ้มด้วยสภาพผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง ก่อนจะยกขวดโลหะสีฟั้าดื่มด้วยตัวเองเมื่อเห็นอีกฝั่ายดื่มได้โดยไม่ยากเข็ญ ไคลน์เกือบหลุดสบถออกไปถ้าช่วยตัวเองได้ ทำไมไม่ทำตั้งแต่แรก…?ทันใดนั้น ชายหนุ่มพลันฉุกคิดบางสิ่งถ้าเลียวนาร์ดไม่ได้บาดเจ็บหนัก…ถ้าหมอนั่นมีแรงดื่มยาได้เองแต่แรก…หมายความว่า…มันเห็นตอนที่เราเดินทวนเข็มทรงจัตุรัสขณะประกอบพิธีกรรมเปลี่ยนดวงชะตา!ไม่สิ มันอาจไม่รู้ถึงพิธีกรรม เพราะเราไม่ได้เปล่งคาถาออกเสียง และมิติสายห
