น ดันน์เดินเข้ามาในห้องทำงานรวมของเจ้าหน้าที่ฝั่ายพลเรือน มันกล่าวด้วยเสียงสุขุมค่อนไปทางเบา“ไคลน์ ตามผมมาที่ประตูยานิส ของวิเศษต้องห้ามรหัส2-049 มาถึงแล้ว แผนปฏิบัติการจำเป็นต้องพึ่งพาความเชื่อมต่อระหว่างคุณกับสมุด”“…ครับผม”ไคลน์ลุกขึ้นยืนความคิดในหัวเริ่มพลุ่งพล่าน ชายหนุ่มพยายามจินตนาการรูปลักษณ์ของ 2-049 ที่ต้องเสียเวลาเบิกจากมุขมณฑลเบ็คลันด์ท่ามกลางบรรยากาศเงียบงันและตึงเครียด ชายหนุ่มเดินลงไปชั้นใต้ดินพร้อมกับดันน์เมื่อมาถึงสี่แยก ดันน์หยุดฝีเท้าและหันมาพูดกับไคลน์ด้วยน้ำเสียงขึงขัง ผิดวิสัยจากปรกติมาก
“กระทำเช่นนี้ตามผม ห้ามหยุดเด็ดขาด ขอย้ำอีกครั้งว่าห้ามหยุด ทั้งหมดก็เพื่อความปลอดภัยของตัวคุณเอง!”ขณะกล่าว ดันน์·สมิทเหยียดแขนตรงและหดกลับ ทำซ้ำไปมาไม่หยุดพัก คล้ายคลึงกับท่า‘ยกดัมเบลลม’บนโลกเก่าไคลน์ขมวดคิ้วขณะเห็นพฤติกรรมสุดประหลาดของหัวหน้าก่อนจะฉุกคิดได้ในอีกหลายวินาทีถัดมา“เป็นวิธีรับมืออันตรายจากของวิเศษต้องห้ามใช่ไหมครับ?”“ถูกต้อง”ดันน์พยักหน้า แววตาของมันเอาจริงเอาจังชนิดที่ไคลน์ไม่เคยพบเจอ“การทำแบบนี้ก็เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีสิ่งผิดปรกติเกิดขึ้นกับคุณ ถ้าหากมี ทุกคนจะได้ช่วยเหลือทันท่วงที่ ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต”“เข้าใจแล้วครับ”
ไคลน์ไม่ลังเลอีกต่อไป มันเริ่มยืดหดแขนยกดัมเบลลมไม่หยุดพัก“ถ้าเมื่อยให้เปลี่ยนข้าง แต่ห้ามหยุด”ดันน์เสริมรหัส 2-049 เป็นของวิเศษที่แปลกชะมัด…กา
