อยนิดแต่มันสามารถดัดแปลงพิธีกรรมซับซ้อนให้ได้ผลลัพธ์ที่ตนต้องการ
นี่ไม่ใช่เวลามัวชมตัวเอง… ไคลน์เพ่งสมาธิเพื่อจับใจความที่เด็กสาวพยายามสื่อสารเมื่อรับฟังเสร็จสิ้น มันตอบกลับพิธีกรรมโดยใช้เส้นพลังวิญญาณที่กำลังเชื่อมติดกับดาวแดงเป็นสื่อกลาง“เดอะฟูลจากต่างยุคสมัย ผู้ปกครองลึกลับเหนือห้วงสายหมอกเทา ราชันเหลืองดำผู้ครองพลังโชคลาภ ดิฉันขอวิงวอนดิฉันปรารถนาความรักจากท่าน ดิฉันปรารถนาความฝันอันแสนสุข ดิฉันปรารถนาความฝันอันแสนสุข เรารับรู้…”…รอบกายกำลังรายล้อมด้วยหมอกเทาหนาทึบหลายชั้น เงาลางของบุคคลลึกลับกำลังยืนท่ามกลางมิติมืดมิดไร้รอบเขต น่าเสียดายที่ภาพการมองเห็นของเธอมีลักษณะพร่ามัว“เรารับรู้”“เรารับรู้”“เรารับรู้”…
ออเดรย์·ฮอลพลันสะดุ้งตื่น ความฝันประหลาดเมื่อครู่ชัดเจนจนยากจะเชื่อว่าเป็นเพียงจินตนาการเด็กสาวมั่นใจว่านั่นคือสารจากมิสเตอร์ฟูล บุคคลลึกลับผู้ปกครองห้วงมิติสายหมอก…“เป็นการตอบสนองจากพิธีกรรมเวทมนตร์เมื่อเช้าหรือ?”ออเดรย์รีบเข้าภาวะผู้ชมเพื่อสงบจิตใจ เธอรีบเค้นสมองครุ่นคิดหาคำตอบถึงจะยังไม่เข้าใจว่า เหตุใดมิสเตอร์ฟูลไม่ตอบสนองพิธีกรรมทันทีทันใดและเลือกส่งสารกลับมาตอนกลางดึก แต่เธอยังคงทึ่งที่พิธีกรรมแสนเรียบง่ายกลับช่วยให้ติดต่อสื่อสารกับคนผู้นั้นจากระยะไกลได้จริงทั้งที่ในอดีต ออเดรย์เคยประกอบพิธีกรรมเวทมนตร์และเอ่ยถึงพระนามเทพธิดารัตติกาลบ่อยครั้ง แต่ไม่เคยได้รับคำตอบเลยสั
