ไคลน์เดินต่อไปอีกสักพักจนกระทั่งได้เห็นใบหน้าของลูกค้าชัดเจน อีกฝั่ายสวมสูทดำสลับขาวตามปรกติ หมวกทรงกึ่งสูงไม้ค้ำเลี่ยมทองหรูหรา ผมทองสั้น ปลายจมูกงุ้มเหมือนปากเหยี่ยวคู่หมั้นแอนนา…บุรุษผู้นี้คือจอยซ์·ไมเยอร์ที่ไคลน์เห็นในการทำนายฝันชายหนุ่มกล่าวทักทายทันที่“ทิวาสวัสดิ์ครับ มิสเตอร์ไมเยอร์”“ทิวาสวัสดิ์ครับ มิสเตอร์โมเร็ตติ”จอยซ์ถอดหมวกทักทายพร้อมกับก้มศีรษะลงเล็กน้อย“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำที่มอบให้แอนนาครับ เธอกล่าวชมความสุดยอดของคุณไม่หยุดปาก”ไคลน์หัวเราะแห้งๆ
“ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ บุคคลที่น่ายกย่องคือตัวคุณต่างหาก ถ้าไม่ขวนขวายเอาชีวิตรอดเพื่อจะมีวันพรุ่งนี้ คุณคงไม่มีทางรอดพ้นจากวิกฤติดังกล่าวได้แน่”หลังจากกล่าวชมกันและกัน ไคลน์รำพันในใจ…จะแข่งกันประจบไปถึงไหน“ด้วยความสัตย์จริง ผมไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะมีชีวิตรอดกลับมา เหตุการณ์สุดหดหู่ที่เกิดซ้อนทับครั้งแล้วครั้งเล่า มันคงกลายเป็นฝันร้ายสำหรับผมไปอีกนาน”จอยซ์ส่ายศีรษะโดยไม่รอให้ไคลน์กล่าวต่อ มันเอ่ยปากถามด้วยสีหน้าฉงน“คุณรู้จักชื่อของผมได้ทันที… เป็นเพราะจมูกอันโดดเด่น หรือเพราะคุณทำนายว่าผมจะมาหาในวันนี้?”“แอนนาบอกข้อมูลเบื้องต้นให้ผมฟังแล้ว สำหรับนักทำนาย เท่านี้ก็เพียงพอ”ไคลน์ตอบคลุมเครือ แบบเดียวกับที่นักต้มตุ๋นชอบทำ
จอยซ์ถึงกับผงะ ก่อนจะได้สติกลับมาในอีกหลายสิบวินาที่“มิสเตอร์โมเร็ตติ ผมต้องการให้คุณช่วยทำนายบางสิ่ง”เมื่อ
