่งปลอบใจกึ่งอธิบาย“อธิบายความฝันให้ฟังหน่อยครับ”จอยซ์กำหมัดแน่น ร่างกายเริ่มสั่นเทา มันครุ่นคิดนานหลายวินาทีก่อนอ้าปากเล่า“ผมฝันว่าตัวเองพลัดตกจากเรืออัลฟาฟั่าลงไปในทะเลแต่น้ำทะเลเป็นสีแดงสดเหมือนกับเลือด”“ขณะตกลงไป แขนผมถูกคว้าไว้ด้วยมือของใครบางคนแต่ผมจดจำใบหน้าไม่ได้ ทราบแต่เพียงว่าแข็งแรงมาก”“ในเวลาเดียวกัน แขนอีกข้างของผมได้คว้าผู้โดยสารร่วมเรืออัลฟาฟั่าอีกคนไว้ เพื่อช่วยไม่ให้เขาจมน้ำ ชื่อของเขาคือยูนิส·จิน”
“แต่เป็นเพราะเขามีน้ำหนักตัวค่อนข้างมาก รวมถึงแรงดิ้นที่ทำให้สถานการณ์ฝังผมเริ่มแย่ เมื่อไม่มีทางเลือกมากนักผมจำเป็นต้องปล่อยมือ และได้เห็นยูนิส·จินถูกทะเลโลหิตกลืนกินไปต่อหน้า”“ในวินาทีดังกล่าว บุคคลที่เคยจับแขนผมไว้ได้ปล่อยมือเช่นกัน ผมตะเกียกตะกายเหนือผิวน้ำอยู่นานอยู่นาน แต่ก็ไม่เกิดประโยชน์ใด ร่างกายจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลอย่างช้าๆ”“หลังจากนั้น ผมจะตื่นจากฝันร้ายด้วยร่างกายที่ชุ่มเหงื่อโดยเฉพาะแผ่นหลังและหน้าผาก”ไคลน์พยักหน้ารับฟังตลอดเวลา ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเป็นสัญญาณการครุ่นคิด“มิสเตอร์ไมเยอร์ นิมิตจำพวกฝันร้าย และฝันร้ายที่เกิดซ้ำต่อเนื่อง ทั้งหมดคือสัญญาณทางจิตซึ่งมีแหล่งที่มาเดียวกันการที่คุณฝันร้ายซ้ำเดิมตลอด หมายความว่า พลังวิญญาณในตัวคุณกำลังย้ำเตือนบางสิ่ง เป็นลางบอกเหตุจากเทพ”เมื่อเห็นสีหน้าจอยซ์เริ่มตื่นกลัว ไคลน์อธิบายเสริม
“ไม่ต้องตกใจไป มนุษย์ปรกตินั้นมีพลังวิ
