ลางทะเลเลือดด้วยอากัปกิริยาลนลานสุดขีด เกือบจะถูกคลื่นโลหิตกลืนกินหลายครั้ง แต่ท้ายที่สุดก็ถึงฝังอย่างราบรื่นทันใดนั้น ภาพฝันไคลน์แตกละเอียดคล้ายเศษกระจก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นฉากเหตุการณ์ใหม่
…บ้านหลังสีฟั้าที่มีกังหันลมเล็กวางตั้งหน้าประตู บุรุษหนุ่มผมสีทองกำลังย่างกรายเข้าบ้านอย่างไม่รีบร้อน สีหน้าเปียมด้วยความยินดีเสียเต็มประดามาถึงจุดนี้ ความฝันแตกละเอียดอีกครั้ง เปลี่ยนเป็นฉากใหม่ที่ไคลน์ไม่คุ้นเคย…มันลืมตาขึ้นภายในท้องพระโรงสุดโอ่อ่าอลังการแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ทราบว่าเป็นที่ใดกันแน่ ผนังรอบข้างชำรุดทรุดโทรมเกินกว่าจะบูรณะฟืนฟู ตะไคร่ก่อตัวเป็นแผงครึ้ม นอกหน้าต่างมองเห็นยอดเขารวมถึงทะเลเมฆหมอกกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาด้านในสุดท้องพระโรงมีบัลลังก์ขนาดมหึมาที่แกะสลักจากหิน ตกแต่งด้วยอัญมณีเก่าหมองและริ้วทองจำนวนมาก ขนาดใหญ่ยักษ์จนไม่เหมือนที่นั่งสำหรับมนุษย์บัลลังก์ยักษ์ว่างเปล่าและเต็มไปด้วยรอยขีดข่วน คลับคล้ายถูกลมฝนกัดกินมานานหลายร้อยหลายพันปีไคลน์กวาดสายตามองหนึ่งรอบด้วยสีหน้าสับสน มิอาจเข้าใจเลยสักนิด ว่าเหตุใดถึงมีความฝันเช่นนี้เกิดขึ้น
ผ่านไปสักพัก จิตที่พร่ามัวเริ่มตั้งสติกลับมาเฉียบแหลม มันตัดสินใจเดินออกจากพระราชวังตามสัญชาตญาณเพื่อค้นหาคำตอบว่า สถานที่แห่งนี้คือที่ใดกันแน่ทันใดนั้น ไคลน์สัมผัสถึงการจ้องมองของสายตาคู่หนึ่ง…มาจากด้านหลัง!ชายหนุ่มรีบหมุนตัวกลับและจ้องเขม็งไปยั
