ไคลน์พยักหน้าพลางฉีกยิ้มกว้าง“ผมก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น”นับตั้งแต่ถูกส่งข้ามโลกมาที่นี่ จิตใจของมันก็ไม่เคยผ่อนคลายเต็มที่เลยสักครั้ง ราวกับมีเงามืดแอบเฝั้ามองทุกฝีก้าว แต่ปัจจุบัน ความรู้สึกเหล่านั้นไม่หลงเหลืออีกแล้ว…อย่างไรก็ตาม ไคลน์ยังแสดงอาการยินดีได้ไม่เต็มที่นัก ด้วยความรู้สึกบางประการ มันสัมผัสได้ว่า สมุดบันทึกอันทีโกนัสมีสายสัมพันธ์ประหลาดเชื่อมติดกับตนไว้ โดยเฉพาะความบังเอิญที่มีโอกาสพัวพันกับคดีลักพาตัวเข้า ไม่อย่างนั้น เบาะแสของ
สมุดเล่มดังกล่าวคงหายไปตลอดกาลพร้อมกับรีเอล·บีเบอร์แล้วไคลน์ยังแอบหวาดหวั่นลึกๆ ในใจ หากมีสักวันที่พัสดุปริศนาส่งถึงมันโดยไม่จ่าหน้าซอง และเมื่อเปิดออกกลับพบสมุดบันทึกอันทีโกนัสอยู่ด้านใน…ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง มันต้องทำตัวอย่างไร?ได้แต่หวังว่าเรื่องราวทั้งหมดจะเป็นไปตามที่ลุงนีลล์คาดเดาชายหนุ่มแอบสวดภาวนาหลังจากได้ยินไคลน์ตอบ ลุงนีลล์คิกคัก“เจ้าคงไม่ใช่ผู้เคร่งศาสนาสินะ ไม่อย่างนั้น ในเวลาเช่นนี้ต้องทำสัญลักษณ์จันทร์แดงที่หน้าอกพร้อมกับกล่าวว่า ‘ขอให้เทพธิดาอวยพร’”“มิสเตอร์นีลล์ ตัวคุณก็เหมือนมิได้เคร่งศรัทธาสักเท่าไรไม่อย่างนั้นคงไม่อวยพรผมว่า ‘ชีวิตใหม่ของเจ้าจะเป็นการเดินที่สดใสซึ่งเต็มไปด้วยแสงแดดอบอุ่นสาดส่อง’หรอกกระมัง?”
หลังจากเรียนวิชาศาสตร์เร้นลับภายใต้การสอนของลุงนีลล์หลายวัน ไคลน์เริ่มสนิทสนมกับอีกฝั่ายมากขึ้น จึงกล้าต่อปากต่อคำจิกกัดทั
