เกินกว่าจะขยับกระฉับกระเฉงส่วนไคลน์ก็มือใหม่แกะกล่อง ยังเป็นผู้วิเศษได้ไม่ถึงสัปดาห์“ไม่มีใครอยู่เลยหรือ…”
เมื่อกล่าวจบ ชายร่างผอมใช้มือข้างหนึ่งคว้าร่ม ส่วนมืออีกข้างถอดหมวกพร้อมกับก้มศีรษะ“ขออภัยที่มารบกวน ลาก่อน”มันหันหลังกลับและเดินจากไป เสียงฝีเท้าดังจากขั้นบันไดไกลขึ้นทุกขณะ เพียงอึดใจ ชายคนดังกล่าวเดินพ้นเขตบ้านเลขที่ 36 ถนนซุตแลนโดยสมบูรณ์ภายนอกมีเพียงเสียงฝนสาดกระหน่ำสอดแทรกกับเสียงฝีเท้าชุ่มน้ำ“น่าเสียดายจัง”โรแซนยืนมองชายร่างผอมเดินจากไป ก่อนจะถอนหายใจยาวแม้ว่าเธอจะไม่ได้รับส่วนแบ่งหรือโบนัสสำหรับงานที่เป็นของบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬ แต่โรแซนก็มีโอกาสดื่มด่ำงานฉลองมื้อใหญ่ไปพร้อมทุกคนหากได้รับค่าจ้างก้อนโต“แต่พวกเราทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ ประตูยานิสจำเป็นต้องมีคนเฝั้าตลอดเวลา”
ไคลน์วางภาชนะทานอาหารลงด้วยสีหน้าอิ่มเอม ถึงมันจะไม่ชอบซุปผักข้นมากนัก แต่ของเหลวในชามก็ถูกยกซดจนเกลี้ยง“คุณจะให้ไบรท์ออกไปทำภารกิจอย่างนั้นหรือ? รึว่าตัวคุณเอง?”โรแซนกรอกตามองบนหนึ่งรอบ ก่อนจะหัวเราะคิกคักและกล่าว“ไบรท์คงไม่ไหว แต่ถ้าเป็นคุณต้องทำได้แน่ มิสเตอร์นักทำนาย…”ทันทีที่สิ้นเสียง โรแซนรีบใช้มือปิดปากด้วยสีหน้าหวาดผวาสุดขีด เธอหลงลืมว่านั่นคือสิ่งที่ห้ามพูด หากบุคคลภายนอกได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับผู้วิเศษเข้า จะถือว่าความลับองค์กรรั่วไหล“ขอบคุณสวรรค์ที่หัวหน้าไม่อยู่…”โรแซนชะโงกหน้ามองห
