ลังฉากกั้นก่อนจะแลบลิ้นปลิ้นตา“ไม่อย่างนั้นฉันต้องไปห้องสารภาพบาปนั่นอีก!”
ไบรท์และไคลน์ระเบิดเสียงหัวเราะพร้อมกันด้วยบรรยากาศอบอุ่น ถัดมา สองหนุ่มได้ยกภาชนะทานอาหารไปเก็บให้เป็นที่เป็นทางเมื่อทุกสิ่งเรียบร้อย ไคลน์ยังไม่มีแผนจะเดินทางกลับเพราะมันไม่ได้นำร่มติดตัวมาด้วย ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหมกตัวในสำนักงานจนกว่าฝนจะหยุดชายหนุ่มหยิบหนังสือพิมพ์พร้อมกับเดินไปหามุมนั่งอ่านบนโซฟานุ่ม นี่คงเป็นการพักเบรกยามบ่ายอย่างแท้จริง“การขนส่งทางอากาศจากเบ็คลันด์ถึงอ่าวเดซี่เปิดให้บริการแล้ว…”“หนังสือรวมแฟั้มคดีของยอดนักสืบมุนซันกำลังจะถูกตีพิมพ์เร็วๆ นี้…”“โฆษณาของบริษัทอาวุธลากาลัส? ปืนลูกโม่บรรจุหกนัดรุ่นมาตรฐานมีราคาอยู่ที่สามปอนด์สิบซูล ปืนสั้นลำกล้องแฝดมีราคาอยู่ที่สองปอนด์…”…
ไคลน์อ่านเนื้อความภายในหนังสือพิมพ์ทิงเก็นซื่อตรงจนหมดทุกหน้า มีเพียงไม่กี่หัวข้อที่เตะตาชายหนุ่ม“…ผู้ต้องสงสัยในคดีสังหารมิสเตอร์เวิรช์และมิสนาย่าถูกจับตัวแล้ว พวกเราเชื่อว่า ความปลอดภัยและสันติสุขจะกลับคืนสู่เขตเหนือ เขตไม้ฟินิกซ์ และเขตตะวันออกอีกครั้ง…บิดาของเวิร์ช มิสเตอร์แม็คโกเวินผู้เป็นนายธนาคารใหญ่ กำลังลำเลียงศพของบุตรชายกลับสู่เมืองคอนสแตน โดยจะประกอบพิธีศพอย่างยิ่งใหญ่ในภายหลัง…”หลังจากอ่านข่าวเวิร์ชทวนซ้ำหลายรอบ ไคลน์ถอนหายใจยาวด้วยสีหน้าเจ็บแปลบจากคำบรรยาย ดูเหมือนบิดาของเวิร์ชจะไม่ได้เอะใจสาเหตุการตายจ
