นต้องจ้างนักสืบเอกชน ชายคนนั้นเลือกที่จะเชื่อในคำอธิบายของตำรวจ…ความเศร้าโศกของบิดาเวิร์ช คงไม่ด้อยไปกว่าบิดาทุกคนที่สูญเสียบุตรชายหัวแก้วหัวแหวน…ท่ามกลางบรรยากาศหดหู่ ไคลน์นั่งดำดิ่งกับความรู้สึกตัวเองเป็นเวลานาน
มันมิได้ประหลาดใจหรือเศร้าใจที่ไม่ถูกเชิญตัวไปร่วมงานศพเมื่อเหตุการณ์เริ่มสงบลงในอนาคต ตัวมันจะหาโอกาสส่งช่อดอกไม้ไปวางไว้หน้าหลุมศพของเวิร์ชและนาย่าขณะไคลน์กำลังจะงีบหลับบนโซฟาในห้องรับแขก เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง“เชิญค่า”โรแซนที่สัปหงกพลันดีดตัวพรวดลุกยืนบานประตูถูกดันเข้ามาด้านใน ผู้มาเยือนไม่ใช่ใครอื่น ชายร่างผอมซูบคนเดิม“ผมรอที่นี่ได้ไหม? ทหารรับจ้างของพวกคุณคง…เอ่อ ผมหมายถึงเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย กำลังจะกลับมาแล้วสินะ?”ชายร่างผอมเอ่ยปากถาม มันพยายามเก็บซ่อนความกระวนกระวายใจ“ใช่ค่ะ เชิญนั่งก่อน”
โรแซนชี้นิ้วไปยังโซฟาที่ว่างไคลน์ตัดสินใจถามด้วยสีหน้าใครรู้“คุณได้ยินชื่อของบริษัทนี้จากที่ไหนหรือครับ? ใครเป็นผู้แนะนำมา?”ต้องสิ้นหวังขนาดไหนกันถึงยอมเดินฝั่าพายุฝนสองครั้งสองครา แถมยังเต็มใจที่จะรอบางที…ชื่อเสียงของบริษัทหนามทมิฬอาจโด่งดังกว่าที่ตนคิด ผู้วิเศษนั้นจัดการปัญหาได้รวดเร็วและเด็ดขาดกว่ามนุษย์ปรกติมาก ไม่แปลกที่จะมีผลงานอยู่บ้าง…ชายร่างผอมวางร่มไว้ข้างประตูด้านนอกก่อนจะเดินเข้ามานั่งบนโซฟามันอมยิ้มขื่นขม“ผมเดินจนทั่วถนนใกล้เคียงและเข้าไปติดต่อกับบริษัท
