าไรแต่ขณะเดียวกันก็เป็นการยืนยันว่า หน่วยเหยี่ยวราตรีปกปิดตัวตนได้เงียบเชียบและไม่ปล่อยให้ข้อมูลรั่วไหล
หลังจากบรรยากาศเข้าสู่ความเงียบงันราวยี่สิบนาที่ ไคลน์เตรียมตัวเดินทางไปสนามยิงปืนเนื่องจากฝนด้านนอกเริ่มซาลงทันใดนั้น ชายผมดำนัยน์ตาเขียวได้เดินออกมาจากฉากกั้นมันชำเลืองมองบุคคลที่โซฟาด้วยสีหน้าสงสัย“เขาคือ?”“ลูกค้าน่ะ หัวหน้ากลับมาแล้วหรือ?”โรแซนถามโล่งใจ“กลับมา?”ชายร่างสูงผอมออกท่าทีฉงน เพราะมันนั่งอยู่ในห้องมาตลอด แต่กลับไม่เห็นใครกลับเข้ามาในสำนักงานแม้แต่คนเดียวโรแซนผงะเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงคิกคัก“พวกเราเป็นถึงบริษัทความปลอดภัย ไม่ได้มีประตูเข้าออกแค่ทางเดียวหรอกนะคะ”“จริงด้วย”ชายร่างผอมพยักหน้าราวกับได้บรรลุสัจธรรม
มันไม่ประหลาดใจกับคำว่า ‘หัวหน้า’ สักเท่าไร เพราะในหน่วยงานรักษาความปลอดภัยขนาดเล็ก รวมถึงสมาคมทหารรับจ้าง เป็นเรื่องปรกติที่จะใช้คำเรียกผู้บังคับบัญชาว่า‘หัวหน้า’เลียวนาร์ดมาในชุดปรกติของมัน เสื้อกั๊กดำปล่อยชายออกนอกกางเกง ไร้ระเบียบและความเป็นมืออาชีพสิ้นดีเลียวนาร์ดชำเลืองมองชายร่างผอมเล็กน้อย ก่อนจะดีดนิ้วกล่าว“ผมคือเจ้าหน้าที่ของบริษัทหนามทมิฬ จะให้เรียกคุณว่าอย่างไรดีครับ? แล้วผมจะช่วยอะไรได้บ้าง?”บางที่ อาจเพราะเคยได้ยินวีรกรรมไร้ระเบียบของทหารรับจ้างมาก่อน ส่งผลให้มันไม่ถือสาการแต่งกายและมารยาทที่ไม่มืออาชีพของเลียวนาร์ดตรงกันข้าม มันถอนหายใจยาวด