้วยสีหน้าโล่งอกเมื่อเห็นเลียวนาร์ดนั่งลง ชายร่างผอมพยายามเรียบเรียงคำพูด
“ผมชื่อว่าครี เป็นพ่อบ้านของมิสเตอร์วิคโรลล์ พ่อค้ายาสูบ…บุตรชายเพียงคนเดียวของมิสเตอร์วิคโรลล์ คุณหนูเอลเลียต ถูกลักพาตัวไปเมื่อช่วงเช้า พวกเราได้แจ้งความกับเจ้าหน้าที่ตำรวจแล้ว และคดีถูกกำหนดระดับความสำคัญไว้สูงสุด”“แต่กระนั้น มิสเตอร์วิคโรลล์ก็ยังไม่สบายใจ จึงพยายามติดต่อกับทหารรับจ้างอีกหลายบริษัทเพื่อให้ช่วยตามหา…เอ่อผมหมายถึงบริษัทคุ้มกัน ในเมื่อกลุ่มคนเหล่านี้ชำนาญช่องทางในทิงเก็นไม่แพ้ตำรวจ เขาจึงมองว่า การค้นหาจากหลายมุมมองจะช่วยเพิ่มโอกาสพบตัวคุณหนูเอลเลียตได้มากขึ้น”“หากพวกคุณสามารถระบุแหล่งกบดานของคนร้ายได้มิสเตอร์วิคโรลล์ยินดีมอบค่าตอบแทนเป็นเงินหนึ่งร้อยปอนด์หรือหากช่วยชีวิตคุณหนูเอลเลียตออกมาได้อย่างปลอดภัยค่าตอบแทนที่จะมอบให้คือสองร้อยปอนด์”เลียวนาร์ด·มิเชลแสยะยิ้ม
“ดูเหมือนมิสเตอร์วิคโรลล์แค่ต้องการให้พวกเราระบุแหล่งกบดานคนร้ายก็พอสินะ? ไม่อย่างนั้น คงไม่ตอบแทนเพิ่มจากเดิมแค่ร้อยปอนด์แน่ ในฐานะพ่อค้ายาสูบที่มีสายสัมพันธ์แนบแน่นภาคเกษตรกรรมแคว้นใต้ ค่าไถ่ชีวิตบุตรชายสองร้อยปอนด์มันไม่น้อยเกินไปหน่อยหรือ?”“ม…ไม่ใช่ครับ มิสเตอร์วิคไรลล์เป็นเพียงพ่อค้าธรรมดามิได้มั่งคั่งขนาดนั้น และเขามองว่า หากเป็นปฏิบัติการช่วยเหลือตัวประกัน ทางตำรวจคงมีขั้นตอนเป็นมืออาชีพมากกว่า”ครีตอบเถรตรง“ก็ได้ ไม่มีปัญหา”เล
