มื่อถึงเวลาเกือบเที่ยง ชายหนุ่มบิดเหยียดลำคอเพื่อผ่อนคลาย ก่อนจะวางเอกสารโบราณลง มันกลับมาทบทวนบทเรียนศาสตร์เร้นลับในช่วงเช้าซ้ำหลังจากเสร็จสิ้นทั้งหมด ไคลน์ถือใบคำร้องที่พิมพ์เสร็จเดินไปหยุดหน้าห้องทำงานถัดไป มันใช้นิ้วเคาะบานประตูไม้อย่างนุ่มนวลดันน์·สมิทกำลังรอให้อาหารกลางวันมาส่ง เมื่อเห็นไคลน์เดินเข้ามายื่นเอกสาร มุมปากของมันโค้งขึ้นเล็กน้อย
“ลุงนีลล์สอนมาหรือ?”“ใช่ครับ”ไคลน์ไม่ลังเลเลยที่จะหักหลังลุงนีลล์ดันน์หยิบปากกาหมึกซึมสีดำแดงขึ้นมาเซ็นรับรอง“ผมมีแผนจะยื่นขอเงินสนับสนุนในส่วนของเดือนกรกฎาคม สิงหาคม และกันยายนจากโบสถ์และกรมตำรวจเมื่อไรก็ตามที่มันถูกอนุมัติ คุณจะเบิกเงินจากมาดามโอเรียนน่าได้ทันที่ ส่วนเรื่องของลูกตุ้มวิญญาณ คุณสามารถเบิกได้เลยในช่วงบ่าย”“เข้าใจแล้วครับ”ไคลน์ตอบเสียงห้วนแต่กระฉับกระเฉง สีหน้าแววตาเปียมด้วยความตื่นเต้นก่อนจะกล่าวคำอำลากับดันน์·สมิท มันเอ่ยปากถามอย่างระมัดระวัง
“ว่าแต่…ตามปรกติแล้ว เงินสนับสนุนของเดือนกรกฎาคม สิงหาคม และกันยายน ต้องถูกอนุมัติให้เรียบร้อยภายในเดือนมิถุนายนไม่ใช่หรือครับ?”แล้วเหตุใดเงินสนับสนุนของเดือนกรกฎาคมถึงถูกอนุมัติภายในเดือนกรกฎาคม?ดันน์เงียบงันไปหลายวินาทีก่อนจะหยิบกาแฟขึ้นมาจิบ“พวกเราต้องทำสามคดีใหญ่ภายในเดือนมิถุนายน ผมจึงยุ่งจนลืมส่งเอกสาร”สมกับเป็นหัวหน้าขี้ลืม… ดันถามในสิ่งที่ไม่ควรถามเข้าเสียได้ ชายหนุ่มรีบเดินอ
