ิง แถมกระจกร้านค้าสองข้างทางล้วนใสสะอาดเมื่อมาถึงสถานีรถม้า ขณะไคลน์กำลังยืนรอเตรียมโดยสารไปลงถนนซุตแลน สายตาพลันชำเลืองมองปั้ายโฆษณาบนถนนฝังตรงข้าม“ห้ามสรรพสินค้าแฮรอดส์”“สโมสรทหารผ่านศึก”“สโมสรพยากรณ์”…
สโมสรพยากรณ์… ไคลน์พึมพำกับตัวเองด้วยสีหน้าเหม่อลอย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า ตัวมันกำลังหาทาง ‘สวมบทบาท’เป็นนักทำนายอยู่นั่นสินะ… เข้าไปลองสักหน่อยคงไม่เสียหาย เผื่อได้ไอเดียแปลกใหม่มาปรับใช้กับตัวเองหลังจากได้ข้อสรุปในใจ ไคลน์เดินข้ามถนนไปยังตึกฝังตรงข้ามและขึ้นบันไดไปยังชั้นสองทันที่หลังจากเดินผ่านโถงใหญ่ ชายหนุ่มได้พบกับเจ้าหน้าที่ต้อนรับสาวสวยผู้หนึ่งเส้นผมสีน้ำตาลดัดเป็นลอนงดงาม เธอชำเลืองสำรวจไคลน์หัวจรดเท้าก่อนจะเอ่ยปากถามด้วยรอยยิ้ม“มิสเตอร์ คุณมาดูดวงหรือสนใจจะเข้าสโมสรคะ?”“ต้องมีคุณสมบัติเข้าร่วมอย่างไรบ้าง?”ไคลน์ถามระมัดระวังสาวสวยตอบอย่างคล่องแคล่วเคยชิน
“เพียงแค่กรอกรายละเอียดและจ่ายค่าสมาชิกเท่านั้นค่ะในปีแรก ค่าสมาชิกจะอยู่ที่ปีละห้าปอนด์ แต่ปีถัดไปราคาจะเหลือเพียงหนึ่งปอนด์ ไม่ต้องห่วงค่ะ พวกเราไม่เหมือนสโมสรนักการเมืองหรือนักธุรกิจที่ต้องถูกแนะนำจากภายใน บุคคลทั่วไปสามารถเข้าร่วมได้อิสระ”“สมาชิกสามารถใช้ห้องประชุมสโมสรได้ตามใจชอบรวมถึงห้องพยากรณ์และอุปกรณ์ต่างๆ ที่เตรียมไว้ให้”“สมาชิกจะได้รับเครื่องดื่มฟรีไม่ว่าจะเป็นชาหรือกาแฟแถมยังมีสิทธิ์อ่านหนังสือพิมพ์และนิตยสาร
