น เพราะแต่ไหนแต่ไรมา ไคลน์ไม่ชอบทานของแปลกสมัยอยู่โลกเก่า ส่งผลให้สูตรอาหารในหัวสมองมีแต่เมนูพื้นฐานในฐานะพี่ใหญ่สุด เบ็นสันไม่พูดพร่ำทำเพลง มันใช้ช้อนตักมันฝรั่งอบคำโตใส่ปากมันฝรั่งเหล่านี้ถูกทาด้วยมันหมูเจือจางและเกลืออีกเล็กน้อยก่อนต้ม ส่งผลให้รสชาติกระตุ้นต่อมได้หนักหน่วงกว่าปรกติ ใครก็ตามที่ได้ชิมมีอันต้องระเบิดน้ำลาย“ไม่เลว… อร่อยมาก”เบ็นสันชมกว้างๆ
“อร่อยกว่ามันฝรั่งอบของที่ทำงานเสียอีก… ที่นั่นจะใช้แค่เนยทา”นี่คือหนึ่งในความถนัดของฉันเอง! ไคลน์ยืดอกรับคำชมด้วยสีหน้าภาคภูมิ“ต้องขอบคุณพ่อครัวที่บ้านเวิร์ช”ขณะเดียวกัน เมลิสซ่ากำลังเล็งไปที่ซุปเนื้อ ในถ้วยซุปไร้สีประกอบด้วยใบกะเพรา ผักกะหล่ำ และไชเท้าหั่น วัตถุดิบทั้งหมดกำลังโอบอุ้มเนื้อวัวซึ่งเป็นพระเอกของจาน กลิ่นหอมฟุั้งได้เย้ายวนส้อมในมือเมลิสซ่าจนเกินห้ามใจโดยไม่รีรอ เธอใช้ส้อมปักลงในเนื้อชิ้นหนึ่งก่อนจะนำใส่ปากหลังจากลองเคี้ยวหยั่งเชิง เมลิสซ่าพบว่าเนื้อเหนียวน้อยกว่าที่จินตนาการไว้มาก เธอแทบไม่ต้องออกแรงเคี้ยวให้เมื่อยกรามเนื้อมีรสชาติกลมกล่อมจากความเค็มของเกลือและความหวานของไชเท้าหั่น น้ำซุปยังมีรสเผ็ดสดชื่นจากใบกะเพรารสชาติของเนื้อจึงมีความละมุนลิ้น“…”
เธอต้องการชื่นชมความอร่อย แต่ต้องขอโทษด้วยที่ปากหยุดเคี้ยวไม่ได้จริงๆไคลน์ลองชิมบ้าง และพบว่ามันมีรสชาติค่อนข้างน่าพึงพอใจ ถึงจะไม่เลิศเลอเมื่อเทียบกับสูตรต้นตำรับ แต่นั
