องได้เท่ากับวินาทีนี้!ไม่ว่าจากความทรงจำของตัวมันหรือของไคลน์คนก่อน
การที่ประสาทสัมผัสของเราเฉียบคมขึ้น เป็นผลมาจากเดินทางข้ามโลกหรือพิธีกรรมเปลี่ยนดวงชะตากันแน่?ไคลน์คิดแผนสำหรับค้นหาตัวอีกฝั่ายโดยใช้ความรู้จากนิยายและทีวีบนโลกเก่า มันหยุดเดินและลดหนังสือพิมพ์ในมือลง ก่อนจะแสร้งกวาดสายตามองไปรอบริมแม่น้ำโฮอี้ประหนึ่งนักท่องเที่ยวหยุดพักชมวิวถัดมาเป็นการแสร้งสำรวจวิวทิวทัศน์รอบตัวอย่างเชื่องช้าและดื่มด่ำไปกับมัน ศีรษะและแววตาบรรจงหันมองเก็บรายละเอียด เมื่อวนครบหนึ่งรอบเต็ม ภาพทั้งหมดถูกบันทึกในหัวสมองโดยไม่ขาดตกบกพร่องนอกเหนือจากต้นไม้ ทุ่งหญ้าเขียวขจี และนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาแล้ว ไม่มีบุคคลน่าสงสัยอยู่ในระยะการมองเห็นแม้แต่คนเดียว!แต่ความรู้สึกของการถูกจ้องมองยังคงเด่นชัดไม่แปรเปลี่ยนนี่มัน… หัวใจไคลน์เริ่มเต้นระรัว เลือดลมสูบฉีดไปทั่วร่างอย่างเดือดพล่าน
หนังสือพิมพ์ถูกพับขึ้นมาปกปิดใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่งเพื่อมิให้ใครเห็นสีหน้าอันตื่นตระหนกไม้ค้ำในมือถูกกำแน่น สมาธิจดจ่ออยู่กับการใช้มือขวาชักปืนออกจากซองรักแร้ซ้ายหนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว… ไคลน์ย่องเดินไปด้านหน้าทีละนิด ไม่ผิดแน่ อีกฝั่ายยังคงจับตามองอยู่ แต่ปราศจากสัญญาณการลงมือทำร้ายมันเดินผ่านถนนหน้ามหาวิทยาลัยด้วยจังหวะการเดินที่ไม่ค่อยจะไหลลื่นนัก จนกระทั่งมาถึงสถานีรถม้าสาธารณะในที่สุดค่อนข้างบังเอิญที่รถม้าผ่านมาทันทีโดยไม่ต
