้องรอนาน“กางเขน… ซุตแล… ไม่สิ เอาเป็นถนนแชมเปญก็แล้วกัน”ไคลน์ตอบกลับโลเลตะกุกตะกักมันคิดจะตรงกลับบ้านในตอนแรก แต่นึกได้ว่าอาจทำให้อีกฝั่ายทราบที่อยู่ จึงเกิดเปลี่ยนใจจะไปลงถนนซุตแลนกลางคัน
เพื่อแวะสำนักงานเหยี่ยวราตรีและรายงานเหตุการณ์กับดันน์·สมิททว่าไคลน์เกิดเปลี่ยนใจอีกครั้ง การไปหาเหยี่ยวราตรีโดยตรงอาจทำให้บุคคลที่จับตามองไหวตัวทันและทราบถึงความลับของบริษัทรักษาความปลอดภัยหนามทมิฬด้วยเหตุนี้ ไคลน์จึงต้องมุ่งหน้าไปทางอื่น“หกเพนนี”เจ้าหน้าที่เก็บเงินแจกแจงราคาตามหน้าที่ไคลน์ไม่ได้พกธนบัตรปอนด์ติดตัวมาเลย มีเพียงแบงก์หนึ่งซูลสองใบกับเหรียญเพนนีอีกจำนวนมากมันจ่ายค่ารถม้าด้วยหกเหรียญก่อนจะดึงตัวเองเข้าไปในห้องโดยสารหลังจากนั่งลงและประตูห้องโดยสารถูกปิดมิดชิดความรู้สึกถูกจับตามองพลันหายไปเป็นปลิดทิ้ง!ไคลน์สูดลมหายใจเข้าลึก แข้งขากำลังสั่นระริกอย่างหวาดกลัว
เราควรทำอย่างไรดี?ต้องไปไหนต่อ?ไคลน์มองออกไปนอกหน้าต่างพร้อมกับเค้นสมองนึกหาวิธีการเอาตัวรอดจนกว่าจะทราบเจตนาของผู้จับตามอง มันต้องสมมติให้อีกฝั่ายมีเจตนาร้ายไว้ก่อนความคิดและไอเดียมากมายผุดขึ้นในหัว แต่เกือบทั้งหมดต้องโยนทิ้งเพราะเสี่ยงอันตรายหรือเพ้อฝันเกินไปข้อสรุปปรากฏหลังจากผ่านไปหลายนาที่ต้องแจ้งให้เหยี่ยวราตรีทราบเสียก่อน นี่คือทางเดียวที่จะหลุดพ้นจากอันตรายได้เด็ดขาดแต่ครั้นจะตรงไปสำนักงานเลยก็ไม่ใช่เรื่อง บางทีอีกฝั่ายอาจเ
