ลง”เด็กสาวหันหลังกลับพร้อมกับเปิดประตูห้องเดินออกไป
…แม่น้ำตัดผ่านผืนดินจนแบ่งแยกเป็นสอง ถนนริมแม่น้ำเรียงรายด้วยต้นเมเปิลและต้นสนซีดาร์เป็นทิวแถว อากาศบริเวณนี้ทั้งสดชื่นและชุ่มปอดจุดประสงค์การเดินทางของไคลน์คือเพื่อบอกยกเลิกสอบสัมภาษณ์ที่จะมีขึ้นในช่วงเย็น มือซ้ายของชายหนุ่มกำลังจับไม้ค้ำ ส่วนมือขวายื่นเหรียญหกเพนนีจ่ายค่าโดยสารรถม้าไร้รางหลังจากลงรถ ไคลน์เดินไปบนถนนซีเมนต์โดยมีจุดหมายเป็นตึกสามชั้นที่ก่อจากหิน สีของมันเริ่มเขียวจากตะไคร่อาคารแห่งนี้คือสำนักงานของมหาวิทยาลัยทิงเก็น“สมกับเป็นหนึ่งในสองมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดของอาณาจักรโลเอ็น…”ในฐานะที่เพิ่งเคยเยือนเป็นครั้งแรก ไคลน์ถอนหายใจยาวขณะก้าวเดินเมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยทิงเก็นแล้ว มหาวิทยาลัยโฮอี้ที่อยู่ฝังตรงข้ามแม่น้ำจะหม่นหมองลงถนัดตา
“ฮุยเร่!”“ฮุยเร่!”เสียงตะโกนอย่างมีพลังของชายหนุ่มกลัดมันดังมาจากเรือพายสองลำที่กำลังแล่นแข่งกันทวนกระแสแม่น้ำโฮอี้ จังหวะจะโคนการจ้วงพายนับว่าประสานงานได้ยอดเยี่ยมนี่คือกีฬาพายเรือซึ่งได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่มหาวิทยาลัยของอาณาจักรโลเอ็น แม้แต่ตัวไคลน์คนเก่าก็เช่นกัน มันเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยโฮอี้ด้วยทุนการศึกษา จึงถูกบังคับต้องทำกิจกรรมชมรมด้วยเหตุนี้ ไคลน์ เวิร์ช และน่ายาจึงเข้าร่วมชมรมพายเรือและแสดงฝีมือได้ค่อนข้างน่าประทับใจ“พวกเด็กหนุ่มไฟแรง…”ไคลน์หยุดเดินและหันไปมองเรือพายสองล
