ลำดับสูงมีน้อยลงจากอดีตมาก เพียงแค่ได้เป็นผู้วิเศษก็นับว่าหายากมากแล้ว! ในเมืองทิงเก็นของเราที่มีพลเมืองกว่าแสนคนหรือมากกว่านั้น แต่ผู้วิเศษกลับมีจำนวนเพียงสามสิบกว่า นี่เป็นจำนวนที่ฉันนับเอาเอง… ยังไม่รวมถึงสาวกมืดและคนของลัทธิชั่วร้ายที่หลบซ่อนในเงามืด…”
โดยไม่รอคำตอบจากไคลน์ โรแซนที่เหมือนจะกลับมาชีวิตชีวา เธอกำหมัดแน่นพร้อมกับเลื่อนขึ้นมาที่หน้าอก“จากบรรดาผู้วิเศษกว่าสามสิบคน เกือบทั้งหมดจะอยู่เพียงลำดับเก้า! เอ่อ… ฉันคงนอกเรื่องไกลไปหน่อย”“ไม่เป็นไร มันคือข้อมูลสำคัญที่ผมจำเป็นต้องทราบอยู่แล้ว”ไคลน์ชื่นชอบในนิสัยพูดเรื่อยเปือยของโรแซน มันต้องการให้เธอเป็นตัวของตัวเองให้มากที่สุดและคายความลับทั้งหมดมาซะ!“หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ แค่ได้เป็นผู้วิเศษก็นับว่าสุดยอดมาก”โรแซนกล่าวประโยคสุดท้ายซ้ำ“เข้าเรื่องกันดีกว่า เส้นทางสมบูรณ์ที่โบสถ์เราครอบครองนั้นมีชื่อว่า : ผู้ไร้หลับ… และโอสถลำดับเก้าก็ชื่อว่า ‘ผู้ไร้หลับ’ เช่นกัน”
ว่าแล้วเชียว… ไคลน์พยักหน้าพลางเหลือบมองโรแซนที่พยายามระงับปากของตัวเองไม่ให้อธิบายอย่างละเอียด“ฟังจากชื่อก็คงเดาพลังได้ใช่ไหม ผู้ไร้หลับจะนอนน้อยกว่ามนุษย์ปรกติ เพียงวันละสามถึงสี่ชั่วโมงเท่านั้น… ให้ตายสิฉันอิจฉาชะมัด! ไม่ใช่… เดี๋ยวก่อน! การได้นอนหลับสบายคือพรที่แท้จริงจากเทพธิดาต่างหาก!”“ถึงไหนแล้วนะ? อ้อ! ผู้ไร้หลับสามารถมองเห็นในความมืดได้โดยไม่ต้องพึ่งพาแสงสว่า
