พื่อเข้าทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่พลเรือนของเหยี่ยวราตรีปัจจุบัน ถึงเวลาเมลิสซ่าลุกขึ้นจากเตียงอีกรอบ ขณะเธอผลักประตูห้องนอนตัวเองออกมา สีหน้าเมลิสซ่าพลันตะลึงเมื่อเห็นพี่ชายกำลังยืดเส้นยืดสายด้วยท่าสุดอุบาทว์“นายยังไม่นอนอีก?”“ต้องคิดอะไรหลายอย่าง”
ไคลน์อมยิ้มอย่างผ่อนคลายเมลิสซ่าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะชี้แนะ“ทุกครั้งที่เผชิญปัญหา ฉันจะไล่เรียงข้อดีและข้อเสียของเหตุการณ์เพื่อชั่งน้ำหนัก การทำแบบนั้นจะช่วยให้นายตัดสินใจได้ง่ายขึ้น”“เป็นเทคนิคที่ดี ฉันก็ทำเหมือนกัน”ไคลน์ยิ้มสีหน้าเมลิสซ่าเริ่มผ่อนคลายลง เธอไม่กล่าวสิ่งใดต่อ ทำเพียงหยิบอุปกรณ์อาบน้ำและเปิดประตูเดินออกไปไคลน์ไม่รีบร้อน มันลิ้มรสอาหารมื้อเช้าและส่งน้องสาวออกไปเรียน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหลังจากผ่านค่ำคืนอันเหน็ดเหนื่อยไม่มีความจำเป็นต้องรีบร้อน ไคลน์ทราบดีว่าผับส่วนใหญ่ปิดบริการในช่วงเช้า…
ณ บ่ายสองของวันเดียวกัน ไคลน์ลืมตาตื่นพร้อมกับจัดแจงเครื่องแต่งกาย หมวกผ้าไหมทรงสูงถูกนำออกมาขัดทำความสะอาด รวมถึงผ้าเช็ดหน้าประจำตัว ฝุั่นที่เคยเกาะถูกขัดถูจนกลับมาเอี่ยมอ่องอีกครั้งจากนั้นเป็นการหยิบสูทตัวเก่งมาสวมไคลน์แต่งตัวเรียบร้อยพิถีพิถันราวกับจะออกไปสอบสัมภาษณ์ถนนเบซิคอยู่ค่อนข้างไกล ไคลน์กังวลว่าหากเดินไป มันจะถึงไม่ทัน ‘เวลาทำงาน’ ของเหยี่ยวราตรี จึงเลือกโดยสารรถม้าสาธารณะบนถนนกางเขนเหล็กแทนในอาณาจักรโลเอ็น รถม้าโดยสารจะมีทั้งห
