ทั่วห้องโดยสาร ทุกคนล้วนสวมชุดทำงานสะอาดสะอ้าน ทั้งที่คนเหล่านี้อาจมีชุดเก่งสำหรับทำงานเพียงชุดเดียว
แต่ละคนกางหนังสือพิมพ์อ่านด้วยท่าทีผ่อนคล้ายไม่สนโลกไม่มีใครคุยกับใคร บรรยากาศภายในห้องโดยสารเป็นไปอย่างเงียบงันไคลน์หลับตาลงเพื่อชดเชยการนอนน้อยของตน มันไม่แยแสสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวอีกแล้วผ่านสถานีแล้วสถานีเล่า จนกระทั่งได้ยินเสียงตะโกนว่า‘ถนนแชมเปญ’เมื่อลงจากรถม้า ไคลน์เดินเท้าต่ออีกราวสิบนาทีจนมาถึงถนนเบซิค มันกวาดสายตามองจนพบผับที่หน้าร้านแขวนปั้ายสีเหลือง กึ่งกลางปั้ายมีสัญลักษณ์สุนัขล่าเนื้อไคลน์ออกแรงผลักจนประตูบานใหญ่ถูกดันเข้าข้างใน เสียงเอะอะโวยวายและไอร้อนภายในร้านพลันพุ่งสวนออกมาแม้เป็นยามบ่าย แต่ลูกค้าในผับกลับมากมายจนน่าทึ่ง บ้างเป็นลูกจ้างชั่วคราว บ้างกำลังรอให้ใครสักคนมาจ้างไปทำงานส่วนที่เหลือก็เอาแต่ดื่มเหล้า มอมเมาตัวเองให้ร่างกายเกิดอาการล่องลอย
แสงไฟค่อนข้างหรี่ บรรยากาศรอบผับนับว่าประหลาดหากเทียบกับผับที่ไคลน์รู้จักกรงขนาดมหึมาสองกรงวางติดกันใจกลางห้อง สามส่วนสิบของกรงจมลึกลงไปในดินผู้คนนั่งเรียงรายบนเก้าอี้รอบร้าน บ้างยกแก้วไวน์ที่ทำจากไม้ขึ้นจิบเป็นระยะ บ้างสนทนาเสียงดังโวยวาย บ้างก็เอาแต่หัวเราะอย่างไร้แก่นสาร และบ้างเอาแต่สถบสาปแช่งไม่หยุดปากไคลน์หรี่ตาชำเลือง มันเหลือบเห็นสุนัขสองตัวกำลังถูกล่ามแยกกันภายในกรงใหญ่ทั้งสอง ตัวหนึ่งมีขนสีขาวสลับดำคล้ายคลึงกับไซ
