ผู้สื่อวิญญาณตัวจริงเสียงจริง… ไคลน์พำพึมถ้อยคำของดันน์ภายในใจโดยไม่กล่าวสิ่งใดต่อ เพียงก้มหน้าลงจากรถม้าและเดินตามไปอย่างว่าง่ายบ้านเช่าของเวิร์ชในทิงเก็นมีขนาดค่อนข้างใหญ่ มีสวนด้านหน้า ถนนติดกับประตูรั้วกว้างพอสำหรับให้รถม้าเรียงหน้ากระดานวิ่งได้สี่คันพร้อมกันโคมไฟสาธารณะถูกติดห่างกันทุกห้าเมตร รูปทรงและรูปแบบแต่งต่างจากโลกเก่าของไคลน์พอสมควร ความสูงโคมไฟอยู่ในระดับสายตาผู้ใหญ่ สะดวกต่อการเดินเรียงจุดหรือดับไฟโครงสร้างภายนอกโคมไฟทำจากเหล็กเส้นที่ถูกดัดให้มีลักษณะเป็นตะแกรงเหล็ก ด้านในตะแกรงเป็นกระจกใสมองผิวเผินจะคล้ายคลึงกับ ‘งานศิลป’ โคมไฟกระดาษของประเทศแถบตะวันออกในโลกเก่า
แสงสว่างสีเหลืองทองด้านในตัดกับโลหะสีดำด้านนอกอย่างลงตัว อากาศเย็นยะเยียบบนถนนจะอบอุ่นขึ้นเล็กน้อยเมื่อเดินเข้าไปใกล้หลังจากเดินบนถนนได้ไม่นาน ไคลน์และดันน์ก็มาถึงประตูทางเข้าบ้านพักเวิร์ชหลังที่เช่าอาศัยประตูรั้วด้านนอกมีลักษณะเป็นโครงเหล็ก มันถูกเปิดแง้มรอไว้เล็กน้อยไคลน์ยืนคงยังอยู่หน้าบ้าน สายตาจ้องมองทางเดินหินอ่อนซึ่งทอดยาวจากรั้วไปจนถึงบ้านสองชั้นด้านใน ทางเดินดังกล่าวกว้างประมาณรถม้าสองคันวิ่งได้พร้อมกันฝังซ้ายเป็นสวนดอกไม้ ฝังขวาเป็นลานหญ้าโล่งเตียนเปลือยเปล่า กลิ่นดอกไม้โชยเจือจางเตะจมูกจากระยะไกล ผสมกลมกลืนกับกลิ่นหญ้าเขียวขจีอย่างลงตัวไคลน์รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลายในวินาทีที่ย่างเท้าเข้าไป มันพล
