ธอหันกลับมามองไคลน์ครู่หนึ่ง ก่อนจะปลายชี้นิ้วไปยังเก้าอี้“เชิญนั่ง”
“ขอบคุณครับ”ไคลน์พยักหน้าเล็กน้อย มันเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่ดาลี่ย์ชี้นิ้ว หัวใจกำลังเต้นโครมครามอย่างหยุดไม่อยู่มันจะรอดคดีหรือไม่ จะผ่านเหตุการณ์ตรงหน้าได้อย่างราบรื่นไหม และชะตากรรมต่อไปจะเป็นเช่นไร ทั้งหมดขึ้นอยู่กับผลการทดสอบที่กำลังจะเกิดขึ้น!ในสถานการณ์แสนสิ้นหวังและไม่มีสิ่งใดให้ยึดเหนี่ยวความหวังเดียวของไคลน์คือ ‘ความพิเศษ’ ของร่างกายและจิตที่ติดตัวมาจากการข้ามโลก…คิดว่าอย่างนั้นละนะไคลน์ตัดพ้อขื่นขมถัดมา ดันน์นั่งลงบนโซฟาขนาดสองที่นั่งซึ่งอยู่ฝังตรงข้ามไคลน์ ขณะเดียวกัน ดาลี่ย์ล้วงมือเข้าไปหยิบขวดแก้วสองใบจากกระเปั๋าเล็กข้างเอว ขนาดของขวดกะทัดรัดเพียงนิ้วหัวแม่มือนัยน์ตาเขียวมรกตหันมาจ้องไคลน์ก่อนจะกล่าว
“ฉันต้องการความร่วมมือจากทางคุณด้วย ในเมื่อคุณไม่ใช่ศัตรูหรืออาชญากร ฉันจึงไม่สามารถใช้วิธีรุนแรงได้ วิธีรุนแรงที่ว่าจะทำให้คุณอึดอัดและเจ็บปวด หรืออาจร้ายแรงถึงขั้นเกิดผลข้างเคียงในภายหลัง… ส่วนวิธีที่ฉันจะใช้กับคุณนั้นมันค่อนข้างอ่อนโยนและนุ่มนวล คุณจะผ่อนคลายราวกับขึ้นสวรรค์ ความสุขสุดยอดจะแล่นไปทั่วร่างอย่างมิอาจหยุดยั้ง”ทำไม… ยิ่งฟังก็ยิ่งประหลาด…นัยน์ตาไคลน์เริ่มสั่นระริกดันน์ที่นั่งฝังตรงข้ามพลันหัวเราะแห้ง“ไม่ต้องตกใจไป พวกเราไม่เหมือนกับสาวกของเทพแห่งวายุสลาตัน สตรีที่นับถือโบสถ์เทพธิดารัต
